verbfirst conjugation
redamō
redamō (present infinitive redamāre, perfect active redamāvī, supine redamātum)
Classical[ˈrɛ.da.moː]Ecclesiastical[ˈrɛː.da.mo]
Meaning
- transitiveto requite love, to love back, to love in return, to return love for love
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | redamō | redamābam | redamābō | redamāvī | redamāveram | redamāverō |
| 2nd sg. | redamās | redamābās | redamābis | redamāvistī | redamāverās | redamāveris |
| 3rd sg. | redamat | redamābat | redamābit | redamāvit | redamāverat | redamāverit |
| 1st pl. | redamāmus | redamābāmus | redamābimus | redamāvimus | redamāverāmus | redamāverimus |
| 2nd pl. | redamātis | redamābātis | redamābitis | redamāvistis | redamāverātis | redamāveritis |
| 3rd pl. | redamant | redamābant | redamābunt | redamāvērunt redamāvēre | redamāverant | redamāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | redamem | redamārem | redamāverim | redamāvissem |
| 2nd sg. | redamēs | redamārēs | redamāverīs | redamāvissēs |
| 3rd sg. | redamet | redamāret | redamāverit | redamāvisset |
| 1st pl. | redamēmus | redamārēmus | redamāverīmus | redamāvissēmus |
| 2nd pl. | redamētis | redamārētis | redamāverītis | redamāvissētis |
| 3rd pl. | redament | redamārent | redamāverint | redamāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | redamor | redamābar | redamābor |
| 2nd sg. | redamāris redamāre | redamābāris redamābāre | redamāberis redamābere |
| 3rd sg. | redamātur | redamābātur | redamābitur |
| 1st pl. | redamāmur | redamābāmur | redamābimur |
| 2nd pl. | redamāminī | redamābāminī | redamābiminī |
| 3rd pl. | redamantur | redamābantur | redamābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | redamer | redamārer |
| 2nd sg. | redamēris redamēre | redamārēris redamārēre |
| 3rd sg. | redamētur | redamārētur |
| 1st pl. | redamēmur | redamārēmur |
| 2nd pl. | redamēminī | redamārēminī |
| 3rd pl. | redamentur | redamārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | redamā | redamāre |
| pres. 2nd pl. | redamāte | redamāminī |
| fut. 2nd sg. | redamātō | redamātor |
| fut. 3rd sg. | redamātō | redamātor |
| fut. 2nd pl. | redamātōte | — |
| fut. 3rd pl. | redamantō | redamantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | redamāre | redamārī |
| perfect infinitive | redamāvisse | redamātum esse |
| future infinitive | redamātūrum esse | redamātum īrī |
| present participle | redamāns | — |
| perfect participle | — | redamātus |
| future participle | redamātūrus | redamandus |
gerundredamandī, redamandō, redamandumsupineredamātum, redamātū
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
rĕd-ămo, āre, v. a.,
I. to love back, love in return, return love for love (formed by Cic. after the Gr. ἀντιφιλεῖν): qui vel amare vel, ut ita dicam, redamare possit, Cic. Lae). 14, 49;
also in late Lat., Macr. S. 6, 9, 6; Symm. Ep. 3, 2; Ambros. in Luc. 5, § 75; Leo M. Sern. 72; App. Dogm. Plat. 2, p. 19, 18.Origins
From red- (“denoting response”, early prevocalic variant of re-) + amō (“to love”). Coined by Cicero, as a calque of Ancient Greek ἀντιφιλέω (antiphiléō, “to love in return”).