verbthird conjugation
recurrō
recurrō (present infinitive recurrere, perfect active recurrī, supine recursum)
Classical[rɛˈkʊr.roː]Ecclesiastical[reˈkur.ro]
Meaning
- to run or hasten back
- to return, revert, recur
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | recurrō | recurrēbam | recurram | recurrī | recurreram | recurrerō |
| 2nd sg. | recurris | recurrēbās | recurrēs | recurristī | recurrerās | recurreris |
| 3rd sg. | recurrit | recurrēbat | recurret | recurrit | recurrerat | recurrerit |
| 1st pl. | recurrimus | recurrēbāmus | recurrēmus | recurrimus | recurrerāmus | recurrerimus |
| 2nd pl. | recurritis | recurrēbātis | recurrētis | recurristis | recurrerātis | recurreritis |
| 3rd pl. | recurrunt | recurrēbant | recurrent | recurrērunt recurrēre | recurrerant | recurrerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | recurram | recurrerem | recurrerim | recurrissem |
| 2nd sg. | recurrās | recurrerēs | recurrerīs | recurrissēs |
| 3rd sg. | recurrat | recurreret | recurrerit | recurrisset |
| 1st pl. | recurrāmus | recurrerēmus | recurrerīmus | recurrissēmus |
| 2nd pl. | recurrātis | recurrerētis | recurrerītis | recurrissētis |
| 3rd pl. | recurrant | recurrerent | recurrerint | recurrissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | recurror | recurrēbar | recurrar |
| 2nd sg. | recurreris recurrere | recurrēbāris recurrēbāre | recurrēris recurrēre |
| 3rd sg. | recurritur | recurrēbātur | recurrētur |
| 1st pl. | recurrimur | recurrēbāmur | recurrēmur |
| 2nd pl. | recurriminī | recurrēbāminī | recurrēminī |
| 3rd pl. | recurruntur | recurrēbantur | recurrentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | recurrar | recurrerer |
| 2nd sg. | recurrāris recurrāre | recurrerēris recurrerēre |
| 3rd sg. | recurrātur | recurrerētur |
| 1st pl. | recurrāmur | recurrerēmur |
| 2nd pl. | recurrāminī | recurrerēminī |
| 3rd pl. | recurrantur | recurrerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | recurre | recurrere |
| pres. 2nd pl. | recurrite | recurriminī |
| fut. 2nd sg. | recurritō | recurritor |
| fut. 3rd sg. | recurritō | recurritor |
| fut. 2nd pl. | recurritōte | — |
| fut. 3rd pl. | recurruntō | recurruntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | recurrere | recurrī |
| perfect infinitive | recurrisse | recursum esse |
| future infinitive | recursūrum esse | recursum īrī |
| present participle | recurrēns | — |
| perfect participle | — | recursus recursa, recursā, recursae, recursam, recursārum, recursās, recurse, recursī, recursīs, recursō, recursōrum, recursōs |
| future participle | recursūrus recursūra, recursūrā, recursūrae, recursūram, recursūrārum, recursūrās, recursūre, recursūrī, recursūrīs, recursūrō, recursūrōrum, recursūrōs, recursūrum | recurrendus recurrundus, recurrenda, recurrendā, recurrendae, recurrendam, recurrendārum, recurrendās, recurrende, recurrendīs, recurrendōrum, recurrendōs |
gerundrecurrendī, recurrendō, recurrendumsupinerecursum, recursū
rĕ-curro, curri (recucurrit, only Paul. Nol. Carm. 27, 99), 3, v. n.,
I. to run back, hasten back (class.).
I. Lit.:
ego ad anum recurro rursum, Plaut. Cist. 2, 3, 50; cf.: recurrit rursus ad Hispalim Caesar, Auct. B. Hisp. 40 fin.: ad me, Cic. Att. 2, 11, 1; Hor. Epod. 5, 75; cf. id. S. 2, 6, 31: ad raedam, Cic. Mil. 10, 29: in Tusculanum, id. Att. 13, 47 fin.: in arcem, Liv. 4, 55: rure, Hor. S. 1, 2, 127: recipe te et recurre, Plaut. Trin. 4, 3, 8: jam huc recurret, Ter. Ad. 4, 1, 10: luna tum crescendo, tum defectionibus in initia recurrendo, Cic. N. D. 2, 19, 50; cf. Tib. 2, 4, 18: ad fontem Xanthi versa recurret aqua, Ov. H. 5, 30; cf.: in suos fontes versa aqua, id. Am. 2, 1, 26.—Poet., of the revolving of the sun, * Verg. A. 7, 100; and of the year, Hor. Ep. 2, 1, 147.—With a homogeneous object: coeptum saepe recurrat iter, Ov. A. A. 3, 360. — II. Trop.
A. In gen., to come back, turn back, return, revert, recur:
cur posteris amplior honor quam majoribus haberetur? curve non retro quoque recurreret aequitas eadem? Plin. Pan. 38 fin.; cf. Quint. 5, 9, 6: naturam expellas furca, tamen usque recurret, Hor. Ep. 1, 10, 24: mox Bruma recurrit iners, id. C. 4, 7, 12; cf.: recurrat versa hiems, Ov. F. 2, 854: valetudines anniversariae ac tempore certo recurrentes, Suet. Aug. 81: ad easdem conditiones, Caes. B. C. 2, 16 fin.; cf.: uti eo recurrant, id. ib. 85, 4: cum ea unde generata, quo recurrant, viderit, whither they return, Cic. Leg. 1, 23, 61; Vell. 2, 4, 7. — With dat.: haec appellatio memoriae recurret, will recur to memory, Plin. Pan. 88 fin. (with admoneri and recordari): recurrentes versus = reciproci, Sid. Ep. 8, 11; 9, 14. — B. In partic., pregn., to have recourse to, to resort, recur to any thing (very rare;
usu. decurro, q. v.): ad eam rationem recurrunt, ut, etc., Quint. 1, 6, 13; so, ad eos auctores, etc., id. prooem. § 17.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
re-currō currī, —, ere,
to run back, hasten back, return: ad me: in Tusculanum: in arcem, L.: rure, H.: huc, T.: Ad fontem Xanthi versa recurret aqua, O.: coeptum saepe recurrit iter, O.: quā sol utrumque recurrens Aspicit oceanum, V.: recurrentes per annos, revolving, H.—Fig., to come back, hasten back, return, revert, recur: mox Bruma recurrit iners, H.: versa recurrat hiemps, O.: ad easdem condiciones, Cs.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrecurrō
Latin currō Latin recurrō From re- + currō.
Descendants
- Catalanrecórrer
- Englishrecur
- Englishrecourse
- Frenchrecourir
- Italianricorrere
- Portugueserecorrer
- Spanishrecorrer
- Spanishrecurrir
- Galicianrecorrer
- Sicilianricùrriri