LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

recubō

recubō (present infinitive recubāre, perfect active recubāvī, supine recubātum)
Classical[ˈrɛ.kʊ.boː]Ecclesiastical[ˈrɛː.ku.bo]

Meaning

  1. to recline

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.recubōrecubābamrecubābōrecubāvīrecubāveramrecubāverō
recubārō
2nd sg.recubāsrecubābāsrecubābisrecubāvistī
recubāstī
recubāverās
recubārās
recubāveris
3rd sg.recubatrecubābatrecubābitrecubāvitrecubāverat
recubārat
recubāverit
recubārit
1st pl.recubāmusrecubābāmusrecubābimusrecubāvimusrecubāverāmusrecubāverimus
recubārimus
2nd pl.recubātisrecubābātisrecubābitisrecubāvistis
recubāstis
recubāverātis
recubārātis
recubāveritis
recubāritis
3rd pl.recubantrecubābantrecubābuntrecubāvērunt
recubāvēre, recubārunt
recubāverant
recubārant
recubāverint
recubārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.recubemrecubāremrecubāverim
recubārim
recubāvissem
recubāssem
2nd sg.recubēsrecubārēsrecubāverīsrecubāvissēs
recubāssēs
3rd sg.recubetrecubāretrecubāverit
recubārit
recubāvisset
recubāsset
1st pl.recubēmusrecubārēmusrecubāverīmus
recubārīmus
recubāvissēmus
recubāssēmus
2nd pl.recubētisrecubārētisrecubāverītis
recubārītis
recubāvissētis
recubāssētis
3rd pl.recubentrecubārentrecubāverint
recubārint
recubāvissent
recubāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.recuborrecubābarrecubābor
2nd sg.recubāris
recubāre
recubābāris
recubābāre
recubāberis
recubābere
3rd sg.recubāturrecubābāturrecubābitur
1st pl.recubāmurrecubābāmurrecubābimur
2nd pl.recubāminīrecubābāminīrecubābiminī
3rd pl.recubanturrecubābanturrecubābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.recuberrecubārer
2nd sg.recubēris
recubēre
recubārēris
recubārēre
3rd sg.recubēturrecubārētur
1st pl.recubēmurrecubārēmur
2nd pl.recubēminīrecubārēminī
3rd pl.recubenturrecubārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.recubārecubāre
pres. 2nd pl.recubāterecubāminī
fut. 2nd sg.recubātōrecubātor
fut. 3rd sg.recubātōrecubātor
fut. 2nd pl.recubātōte—
fut. 3rd pl.recubantōrecubantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverecubārerecubārī
perfect infinitiverecubāvisse
recubāsse
recubātum esse
future infinitiverecubātūrum esserecubātum īrī
present participlerecubāns—
perfect participle—recubātus
recubāta, recubātā, recubātae, recubātam, recubātārum, recubātās, recubātī, recubātōrum, recubātōs
future participlerecubātūrus
recubātūra, recubātūrā, recubātūrae, recubātūram, recubātūrārum, recubātūrās, recubātūre, recubātūrī, recubātūrīs, recubātūrō, recubātūrōrum, recubātūrōs, recubātūrum
recubandus
recubanda, recubandā, recubandae, recubandam, recubandārum, recubandās, recubande, recubandīs, recubandōrum, recubandōs
gerundrecubandī, recubandō, recubandumsupinerecubātum, recubātū

rĕ-cŭbo, āre, v. n.,
I. to lie upon the back; to lie back, recline (rare but class.): hunc tu, diva, tuo recubantem corpore sancto Circumfusa super, Lucr. 1, 38; * Cic. de Or. 3, 17, 63: Tyrio recubare toro, Tib. 1, 2, 75: sus solo, Verg. A. 3, 392; 8, 45: antro, id. ib. 8, 297: in antro, id. ib. 6, 418: sub tegmine fagi, id. E. 1, 1: sub quā arbore, Ov. A. A. 2, 342; Isid. 14, 4, 11; Val. Fl. 7, 523.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrecubō

Latin cubō Latin recubō From re- + cubō.

Quick answers

What does recubō mean in Latin?
recubō, a verb, means “to recline”.
What are the principal parts of recubō?
recubō, recubāre, recubāvī, recubātum (first conjugation).
How do you pronounce recubō?
In classical Latin, [ˈrɛ.kʊ.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈrɛː.ku.bo].
Where does recubō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin recubō.