LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

recrēdō

recrēdō (present infinitive recrēdere, perfect active recrēdidī, supine recrēdūtum or recrēditum)

Meaning

  1. Medieval Latinto commend to the decision of a court
  2. Medieval Latinintransitiveto confess guilt, plead guilty
  3. Medieval Latinto confess, acknowledge, recognize (a fact)
  4. Medieval Latinto exhaust, wear out
  5. Medieval Latinto release (a prisoner)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.recrēdōrecrēdēbamrecrēdamrecrēdidīrecrēdideramrecrēdiderō
2nd sg.recrēdisrecrēdēbāsrecrēdēsrecrēdidistīrecrēdiderāsrecrēdideris
3rd sg.recrēditrecrēdēbatrecrēdetrecrēdiditrecrēdideratrecrēdiderit
1st pl.recrēdimusrecrēdēbāmusrecrēdēmusrecrēdidimusrecrēdiderāmusrecrēdiderimus
2nd pl.recrēditisrecrēdēbātisrecrēdētisrecrēdidistisrecrēdiderātisrecrēdideritis
3rd pl.recrēduntrecrēdēbantrecrēdentrecrēdidērunt
recrēdidēre
recrēdiderantrecrēdiderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.recrēdamrecrēderemrecrēdiderimrecrēdidissem
2nd sg.recrēdāsrecrēderēsrecrēdiderīsrecrēdidissēs
3rd sg.recrēdatrecrēderetrecrēdideritrecrēdidisset
1st pl.recrēdāmusrecrēderēmusrecrēdiderīmusrecrēdidissēmus
2nd pl.recrēdātisrecrēderētisrecrēdiderītisrecrēdidissētis
3rd pl.recrēdantrecrēderentrecrēdiderintrecrēdidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.recrēdorrecrēdēbarrecrēdar
2nd sg.recrēderis
recrēdere
recrēdēbāris
recrēdēbāre
recrēdēris
recrēdēre
3rd sg.recrēditurrecrēdēbāturrecrēdētur
1st pl.recrēdimurrecrēdēbāmurrecrēdēmur
2nd pl.recrēdiminīrecrēdēbāminīrecrēdēminī
3rd pl.recrēdunturrecrēdēbanturrecrēdentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.recrēdarrecrēderer
2nd sg.recrēdāris
recrēdāre
recrēderēris
recrēderēre
3rd sg.recrēdāturrecrēderētur
1st pl.recrēdāmurrecrēderēmur
2nd pl.recrēdāminīrecrēderēminī
3rd pl.recrēdanturrecrēderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.recrēderecrēdere
pres. 2nd pl.recrēditerecrēdiminī
fut. 2nd sg.recrēditōrecrēditor
fut. 3rd sg.recrēditōrecrēditor
fut. 2nd pl.recrēditōte—
fut. 3rd pl.recrēduntōrecrēduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverecrēdererecrēdī
perfect infinitiverecrēdidisserecrēdūtum esse
recrēditum esse
future infinitiverecrēdūtūrum esse
recrēditūrum esse
recrēdūtum īrī
recrēditum īrī
present participlerecrēdēns—
perfect participle—recrēdūtus
recrēditus, recrēdūta, recrēdūtā, recrēdūtae, recrēdūtam, recrēdūtārum, recrēdūtās, recrēdūte, recrēdūtī, recrēdūtīs, recrēdūtō, recrēdūtōrum, recrēdūtōs
future participlerecrēdūtūrus
recrēditūrus
recrēdendus
recrēdundus
gerundrecrēdendī, recrēdendō, recrēdendumsupinerecrēdūtum, recrēdūtū

Origins

From re- + crēdō (“consign”), on the model of Old French recroire; cognate with Middle English recreyen (“wear out, defeat”).

Quick answers

What does recrēdō mean in Latin?
recrēdō, a verb, means “to commend to the decision of a court; to confess guilt, plead guilty; to confess, acknowledge, recognize (a fact)”.
What are the principal parts of recrēdō?
recrēdō, recrēdere, recrēdidī, recrēdūtum (third conjugation).