verbthird conjugation
recrēdō
recrēdō (present infinitive recrēdere, perfect active recrēdidī, supine recrēdūtum or recrēditum)
Meaning
- Medieval Latinto commend to the decision of a court
- Medieval Latinintransitiveto confess guilt, plead guilty
- Medieval Latinto confess, acknowledge, recognize (a fact)
- Medieval Latinto exhaust, wear out
- Medieval Latinto release (a prisoner)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | recrēdō | recrēdēbam | recrēdam | recrēdidī | recrēdideram | recrēdiderō |
| 2nd sg. | recrēdis | recrēdēbās | recrēdēs | recrēdidistī | recrēdiderās | recrēdideris |
| 3rd sg. | recrēdit | recrēdēbat | recrēdet | recrēdidit | recrēdiderat | recrēdiderit |
| 1st pl. | recrēdimus | recrēdēbāmus | recrēdēmus | recrēdidimus | recrēdiderāmus | recrēdiderimus |
| 2nd pl. | recrēditis | recrēdēbātis | recrēdētis | recrēdidistis | recrēdiderātis | recrēdideritis |
| 3rd pl. | recrēdunt | recrēdēbant | recrēdent | recrēdidērunt recrēdidēre | recrēdiderant | recrēdiderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | recrēdam | recrēderem | recrēdiderim | recrēdidissem |
| 2nd sg. | recrēdās | recrēderēs | recrēdiderīs | recrēdidissēs |
| 3rd sg. | recrēdat | recrēderet | recrēdiderit | recrēdidisset |
| 1st pl. | recrēdāmus | recrēderēmus | recrēdiderīmus | recrēdidissēmus |
| 2nd pl. | recrēdātis | recrēderētis | recrēdiderītis | recrēdidissētis |
| 3rd pl. | recrēdant | recrēderent | recrēdiderint | recrēdidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | recrēdor | recrēdēbar | recrēdar |
| 2nd sg. | recrēderis recrēdere | recrēdēbāris recrēdēbāre | recrēdēris recrēdēre |
| 3rd sg. | recrēditur | recrēdēbātur | recrēdētur |
| 1st pl. | recrēdimur | recrēdēbāmur | recrēdēmur |
| 2nd pl. | recrēdiminī | recrēdēbāminī | recrēdēminī |
| 3rd pl. | recrēduntur | recrēdēbantur | recrēdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | recrēdar | recrēderer |
| 2nd sg. | recrēdāris recrēdāre | recrēderēris recrēderēre |
| 3rd sg. | recrēdātur | recrēderētur |
| 1st pl. | recrēdāmur | recrēderēmur |
| 2nd pl. | recrēdāminī | recrēderēminī |
| 3rd pl. | recrēdantur | recrēderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | recrēde | recrēdere |
| pres. 2nd pl. | recrēdite | recrēdiminī |
| fut. 2nd sg. | recrēditō | recrēditor |
| fut. 3rd sg. | recrēditō | recrēditor |
| fut. 2nd pl. | recrēditōte | — |
| fut. 3rd pl. | recrēduntō | recrēduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | recrēdere | recrēdī |
| perfect infinitive | recrēdidisse | recrēdūtum esse recrēditum esse |
| future infinitive | recrēdūtūrum esse recrēditūrum esse | recrēdūtum īrī recrēditum īrī |
| present participle | recrēdēns | — |
| perfect participle | — | recrēdūtus recrēditus, recrēdūta, recrēdūtā, recrēdūtae, recrēdūtam, recrēdūtārum, recrēdūtās, recrēdūte, recrēdūtī, recrēdūtīs, recrēdūtō, recrēdūtōrum, recrēdūtōs |
| future participle | recrēdūtūrus recrēditūrus | recrēdendus recrēdundus |
gerundrecrēdendī, recrēdendō, recrēdendumsupinerecrēdūtum, recrēdūtū
Origins
From re- + crēdō (“consign”), on the model of Old French recroire; cognate with Middle English recreyen (“wear out, defeat”).