LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

recordor

recordor (present infinitive recordārī, perfect active recordātus sum)
Classical[rɛˈkɔr.dɔr]Ecclesiastical[reˈkɔr.dor]

Meaning

  1. deponentto call to mind, remember, recall, recollect

Latīnē defined in Latin in our graded readers

memoriā repetō
recordor -ārī — in Epistulae, ch. 4

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Meminisse · Reminisci · Recordari

Meminisse denotes remembrance as a state of mind, like μεμνῆσθαι, in as far as one has retained something in memory, without ever having forgotten it, like memorem esse; whereas reminisci and recordari denote remembrance as an act of the mind, in as far as one again brings to one’s mind what had already been driven out of one’s thoughts, like ἀναμιμνήσκεσθαι. But reminisci denotes this act of the mind as momentary, like in memoriam revocare; whereas recordari denotes it as of some duration, like revocata in memoriam contemplari. Cic. Lig. 12, 35. Equidem, cum tuis omnibus negotiis interessem, memoria teneo, qualis T. Ligarius, quæstor urbanus, fuerit erga te et dignitatem tuam; sed parum est, me hoc meminisse; spero etiam te, qui oblivisci nihil soles, nisi injurias, quoniam hoc est animi, quoniam etiam ingenii tui, te aliquid de hujus illo quæstorio officio cogitantem, etiam de aliis quibusdam quæstoribus reminiscentem recordari. This passage shows, that memoria tenere is only a circumlocution for meminisse: there is another passage where recordari is employed as the consequence of reminisci, but there is no instance of the converse; for reminisci and recordari have the same relation to each other as intueri and conspicere. Cic. Sen. 21. Pueri . . . . ita celeriter res innumerabiles arripiunt, ut eas non tum primum accipere videantur, sed reminisci et recordari: he might have added, Quæ non satis meminerint, sed in aliquantum temporis obliti sint. Tusc. i. 24, 58. Animus, quum se collegit atque recreavit, tum agnoscit illa reminiscendo; ita nihil aliud est discere, quam recordari. Senec. Ep. 100. Magis reminiscor quam teneo. (i. 166.)

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.recordorrecordābarrecordābor———
2nd sg.recordāris
recordāre
recordābāris
recordābāre
recordāberis
recordābere
———
3rd sg.recordāturrecordābāturrecordābitur———
1st pl.recordāmurrecordābāmurrecordābimur———
2nd pl.recordāminīrecordābāminīrecordābiminī———
3rd pl.recordanturrecordābanturrecordābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.recorderrecordārer——
2nd sg.recordēris
recordēre
recordārēris
recordārēre
——
3rd sg.recordēturrecordārētur——
1st pl.recordēmurrecordārēmur——
2nd pl.recordēminīrecordārēminī——
3rd pl.recordenturrecordārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.recordāre—
pres. 2nd pl.recordāminī—
fut. 2nd sg.recordātor—
fut. 3rd sg.recordātor—
fut. 3rd pl.recordantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverecordārī—
perfect infinitiverecordātum esse—
future infinitiverecordātūrum esse—
present participlerecordāns—
perfect participlerecordātus
recordāta, recordātā, recordātae, recordātam, recordātārum, recordātās, recordāte, recordātī, recordātīs, recordātō, recordātōrum, recordātōs
—
future participlerecordātūrus
recordātūra, recordātūrā, recordātūrae, recordātūram, recordātūrārum, recordātūrās, recordātūre, recordātūrī, recordātūrīs, recordātūrō, recordātūrōrum, recordātūrōs, recordātūrum
recordandus
gerundrecordandī, recordandō, recordandumsupinerecordātum, recordātū

rĕ-cordor, ātus, 1,
I. v. dep. a. and n. cor.
I. To think over, bethink one's self of, be mindful of a thing (as the result of the reminisci, the recalling of it to memory), to call to mind, remember, recollect (freq. and class.; cf. recognosco): quod jam pueri ita celeriter res innumerabiles arripiant, ut eas non tum primum arripere videantur, sed reminisci et recordari. Haec sunt Platonis fere, Cic. Sen. 21, 78; cf. id. Tusc. 1, 24, 57: sed parum est me hoc meminisse: spero etiam te, qui oblivisci nihil soles, nisi injurias, reminiscentem recordari, id. Lig. 12, 35.— Constr.
(a). With acc. (so most freq.): pueritiae memoriam, Cic. Arch. 1, 1: omnes gradus aetatis tuae (with considero), id. de Or. 3, 22, 82: desperationes eorum, id. Fam. 2, 16, 6: hujus meritum in me, id. Planc. 28, 69 Wund. N. cr.: tua consilia, id. Att. 8, 12, 5: δέρρεις, id. ib. 4, 17, 1: excusationem legationis obeundae, id. Phil. 9, 4, 8: communes belli casus, Caes. B. C. 3, 72 fin.: virtutes (Manlii), Liv. 6, 20 fin.: acta pueritiae, Quint. 11, 2, 6: priorem libertatem, Tac. Agr. 82: feralem introitum, id. H. 1, 37: bene facta priora, Cat. 76, 1: vocem Anchisae magni voltumque, Verg. A. 8, 156: antiqua damna, Ov. M. 15, 774 et saep.: tuam virtutem animique magnitudinem, Cic. Fam. 5, 17, 1; so, tua in me studia et officia multum tecum, id. ib. 15, 21, 5; cf.: alicujus vitam et naturam, id. Clu. 25, 70; id. Tusc. 5, 5, 14: si rite audita recordor, Verg. A. 3, 107: cum recorder non M. Brutum ... sed legiones nostras in eum locum saepe profectas, Cic. Sen. 20, 75.— With quod: recordatus quod nihil cuiquam toto die praestitisset, Suet. Tit. 8: ad ea, quae ... recordanda et cogitanda, Cic. Sull. 9, 26.—
(b). With obj.-clause: recordabantur, eadem se superiore anno in Hispaniā perpessos, Caes. B. C. 3, 47; Ov. M. 13, 705: hoc genus poenae saepe in improbos civis esse usurpatum recordatur. Cic. Cat. 4, 4, 7; id. Ep. ad Brut. 1, 5; and, acc. to the analogy of memini, with inf. pres.: ego recordor longe omnibus unum anteferre Demosthenem, id. Or. 7, 23.—
(g). With rel.-clause: admonitus re ipsā recordor, quantum hae quaestiones punctorum nobis detraxerint, Cic. Mur. 34, 72; Plaut. Most. 1, 2, 1: recordor unde ceciderim, Att. 4, 16, 10; Caes. B. C. 3, 73, 3; Quint. 11, 2, 38.—
(d). With gen. (freq. in late Lat.; in Cic. only in two foll. passages, for in Cic. Planc. 28, 69, the true read. is meritum): recordans superioris tuae transmissionis, Cic. Att. 4, 19, 1: flagitiorum suorum recordabitur, id. Pis. 6, 12: pacti mei, Vulg. Ezech. 16, 60: nominis Domini, id. Amos, 6, 11: verborum, id. Luc. 24, 6 et saep.—(ε) With de: tu si meliore memoriā es, velim scire, ecquid de te recordere, Cic. Tusc. 1, 6, 13; id. Planc. 42, 104; id. Q. Fr. 2, 1, 7, § 23; id. Sest. 1, 1; id. Lig. 12, 35.— (ζ) Absol.: et, ut recordor, tibi meam (epistulam) misi, Cic. Att. 13, 6, 3.—
II. To think of, meditate, ponder something future (rare): nunc ego non tantum, quae sum passura, recordor, Ov. H. 10, 79: omnium captivitatem et miserrimam servitutem, Just. 5, 7, 10.?*!
a. Act. collat. form recordavit, Quadrig. ap. Non. 475, 27; Varr. L. L. 6, 6, 46.—
b. Part. perf. in a pass. signif.: ad recordata poenalis vitae debita, preserved in the memory, Sid. Ep. 9, 3 med.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrecordor

Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin recordor From re- (“back, again”) + cor (“heart; mind”, oblique stem cord-) + -ō (denominative verbal suffix).

Gallo-Romance
  • Frenchrecorderfrom Old French recorder
  • Englishrecordfrom Old French recorder
  • Englishrecordatefrom Old French recorder
Occitano-Romance
  • Catalanrecordar
  • Occitanrecordar
Ibero-Romance
  • Portugueserecordar
  • Spanishrecordarfrom Old Spanish recordar
  • Aragoneserecordar
  • Asturianrecordar
  • Galicianrecordar
  • Ladinorekordarfrom Old Spanish recordar
  • Ladinoריקורדארfrom Old Spanish recordar
  • Ladinorekuerdarfrom Old Spanish recordar
  • Ladinoריקוירדארfrom Old Spanish recordar
Italo-Romance
  • Italianricordare
  • Corsicanricurdà
  • Neapolitanarrecordare
  • Sicilianrigurdari
North Italian
  • Friulianricuardâ
  • Istriotracurdà
  • Romagnolarcurdê
  • Venetanregordar
  • Venetanrecordar
Elsewhere
  • Dalmatianracuardar

Quick answers

What does recordor mean in Latin?
recordor, a verb, means “to call to mind, remember, recall, recollect”.
What are the principal parts of recordor?
recordor, recordārī, recordātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce recordor?
In classical Latin, [rɛˈkɔr.dɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈkɔr.dor].
Where does recordor come from?
Proto-Italic *wre- → Latin recordor.