LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

recondō

recondō (present infinitive recondere, perfect active recondidī, supine reconditum)
Classical[rɛˈkɔn.doː]Ecclesiastical[reˈkɔn.do]

Meaning

  1. to put away, stow away, hoard
  2. to hide or conceal

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Celare · Occulere · Occultare · Clam · Abdere · Condere · Abscondere · Recondere

1. Celare has an abstract or intellectual reference to its object, like κεύθειν, in opp. to fateri, and so forth; synonymously with reticere, Liv. xxiv. 5. Curt. vi. 9; whereas occulere, occultare, have a concrete and material reference to their object, like κρύπτειν, in opp. to aperire, synonymously with obtegere; Cic. Acad. iv. 19. N. D. ii. 20. Fin. i. 9, 30. Att. v. 15: the celanda remain secret, unless they happen to be discovered; but the occultanda would be exposed to sight, unless particular circumspection and precaution were used. 2. In the same manner clam and clanculum denote secretly, in opp. to palam, Cic. Rosc. Am. 8; whereas occulte, in opp. to aperte, Cic. Rull. i. 1. 3. Occulere denotes any concealment; occultare, a careful or very anxious concealment, and on this account finds no place in negative propositions, or as seldom, for example, as redolere. 4. Occultare means to prevent anything being seen, by keeping it covered; whereas abdere, condere, and abscondere, by removing the thing itself; abdere (ἀποθεῖναι) by laying it aside, and putting it away, like ἀποκρύπτειν; condere (καταθεῖναι), by depositing it in a proper place of safety, like κατακρύπτειν; recondere, by hiding it carefully and thoroughly; abscondere, by putting it away, and preserving it. (iv. 45.)

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.recondōrecondēbamrecondamrecondidīrecondideramrecondiderō
2nd sg.recondisrecondēbāsrecondēsrecondidistīrecondiderāsrecondideris
3rd sg.reconditrecondēbatrecondetrecondiditrecondideratrecondiderit
1st pl.recondimusrecondēbāmusrecondēmusrecondidimusrecondiderāmusrecondiderimus
2nd pl.reconditisrecondēbātisrecondētisrecondidistisrecondiderātisrecondideritis
3rd pl.reconduntrecondēbantrecondentrecondidērunt
recondidēre
recondiderantrecondiderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.recondamreconderemrecondiderimrecondidissem
2nd sg.recondāsreconderēsrecondiderīsrecondidissēs
3rd sg.recondatreconderetrecondideritrecondidisset
1st pl.recondāmusreconderēmusrecondiderīmusrecondidissēmus
2nd pl.recondātisreconderētisrecondiderītisrecondidissētis
3rd pl.recondantreconderentrecondiderintrecondidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.recondorrecondēbarrecondar
2nd sg.reconderis
recondere
recondēbāris
recondēbāre
recondēris
recondēre
3rd sg.reconditurrecondēbāturrecondētur
1st pl.recondimurrecondēbāmurrecondēmur
2nd pl.recondiminīrecondēbāminīrecondēminī
3rd pl.recondunturrecondēbanturrecondentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.recondarreconderer
2nd sg.recondāris
recondāre
reconderēris
reconderēre
3rd sg.recondāturreconderētur
1st pl.recondāmurreconderēmur
2nd pl.recondāminīreconderēminī
3rd pl.recondanturreconderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.reconderecondere
pres. 2nd pl.reconditerecondiminī
fut. 2nd sg.reconditōreconditor
fut. 3rd sg.reconditōreconditor
fut. 2nd pl.reconditōte—
fut. 3rd pl.reconduntōreconduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverecondererecondī
perfect infinitiverecondidissereconditum esse
future infinitivereconditūrum essereconditum īrī
present participlerecondēns—
perfect participle—reconditus
recondita, reconditā, reconditae, reconditam, reconditārum, reconditās, reconditī, reconditōrum, reconditōs
future participlereconditūrus
reconditūra, reconditūrā, reconditūrae, reconditūram, reconditūrārum, reconditūrās, reconditūre, reconditūrī, reconditūrīs, reconditūrō, reconditūrōrum, reconditūrōs, reconditūrum
recondendus
recondundus, recondenda, recondendā, recondendae, recondendam, recondendārum, recondendās, recondende, recondendīs, recondendōrum, recondendōs
gerundrecondendī, recondendō, recondendumsupinereconditum, reconditū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

doctrina recondita
profound erudition.
gladium in vaginam recondere
to sheath one's sword.
sententiae reconditae ex exquisitae (Brut. 97. 274)
profound sentiments.
litterae interiores et reconditae, artes reconditae
profound scientific education.
studia, quae in reconditis artibus versantur (De Or. 1. 2. 8)
abstruse studies.

rĕ-condo, dĭdi, dĭtum, 3, v. a.,
I. to put up again, put back again; to lay up, put or stow away, hoard; to shut up, close; to hide, conceal, bury, etc. (cf.: abscondo, occulo, retrudo, abdo).
I. Lit.: gladium cruentatum in vaginam recondidit, put up again, sheathe, Cic. Inv. 2, 4, 14: gladium in vaginā, id. Cat. 1, 2, 4; cf. id. Inv. 2, 4, 14: cum Lepidus flammae vi e rogo ejectus recondi propter ardorem non potuisset, put back again, Plin. 7, 53, 54, § 186: reliquias (ciborum) aliquo, * Plaut. Stich. 1, 3, 78; cf.: uvas in amphoras, Col. 12, 16, 3: uvas in vasis, id. 12, 15 fin.: victum tectis, id. ib. prooem. § 12: Caecubum, Hor. C. 3, 28, 2: opes aerario, Quint. 10, 3, 3: frumentum in annos, Col. 2, 20, 6: se, to bury one's self, Sen. Ep. 8, 1: se in locum, ex quo, etc., to hide one's self, Quint. 10, 3, 25: quod celari opus erat, habebant sepositum et reconditum, hid away, concealed, Cic. Verr. 2, 4, 10, § 24; cf.: nihil tam clausum neque tam reconditum, id. ib. 2, 4, 20, § 40: recondita alia invenerunt, Liv. 8, 18: imo reconditus antro, Ov. M. 1, 583; cf. nube, id. ib. 3, 273: silvā, id. ib. 4, 339; Flor. 1, 13, 11 Duk. (cf. Liv. 5, 51, 9 Drak., and v. the foll.).—Poet.: oculos, to close again (opp. erigere), Ov. M. 4, 146: avidā recondidit alvo, hid, i. e. swallowed, id. ib. 12, 17; cf.: cum subito Triton ore recondit aquam, sucks in, i. q. absorbet, Prop. 2, 32 (3, 30), 16: ensem in pulmone, to bury, sheathe, plunge, Verg. A. 10, 387; so, gladium lateri, Ov. M. 12, 482. —
II. Trop.: mens alia visa sic arripit, ut his statim utatur, alia recondit, e quibus memoria oritur, lays up, stores away, Cic. Ac. 2, 10, 30; cf.: verba, vultus in crimen detorquens recondebat, Tac. A. 1, 7 fin.; and, odia, id. ib. 1, 69 fin.: Venerem interius recondere, Verg. G. 3, 137: quos fama obscura recondit, id. A. 5, 302: voluptates, to keep secret, Tac. A. 4, 57: in hoc me recondidi ... ut prodesse pluribus possem, went into retirement, Sen. Ep. 8, 1; cf.: penitus quicquid arcani apparo, id Herc. Oet. 478: praecepta mea reconde, Vulg. Prov. 7, 1.— Hence, rĕcondĭtus, a, um, P. a., put away, out of the way, hidden, concealed, retired, sequestered.
A. Lit.: neque tabulis et signis propalam collocatis, sed his omnibus rebus constructis ac reconditis, Cic. de Or. 1, 35, 161: quid Aegyptus? ut occulte latet! ut recondita est! id. Agr. 2, 16, 41; cf. locus, Cic. Verr. 2, 3, 89, § 207; so, saltus, Cat. 34, 11: venae auri argentique, deep-lying, concealed, Cic. N. D. 2, 39, 98: habemus senatus consultum, verum inclusum in tabulis, tamquam in vaginā reconditum, id. Cat. 1, 2, 4.—Subst.: rĕcondĭtum, i, n., a secret place, Plin. 33, 1, 6, § 25.—Plur.: rĕ-condĭta, ōrum, n., remote, sequestered places: Pergami in occultis ac reconditis templi, * Caes. B. C. 3, 105, 4.—
B. Trop., hidden, profound, abstruse, recondite: litterae, Cic. N. D. 3, 16, 42; cf.: reconditae abstrusaeque res, id. Brut. 11, 44; and, reconditiora, opp. quae in promptu sunt, id. Ac. 2, 4, 10: artes, id. de Or. 1, 3, 8; cf. id. Off. 1, 27, 95: causae, Tac. Or. 28: reconditae exquisitaeque sententiae, profound, recondite, Cic. Brut. 97, 274: verba, unusual, August. ap. Suet. Aug. 86: (natura) speciem ita formavit oris, ut in eā penitus reconditos mores effingeret, concealed, hidden, Cic. Leg. 1, 9, 26; cf.: Quinctius naturā tristi ac reconditā fuit, of a reserved disposition, id. Quint. 18, 59.—Sup. and adv. do not occur.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrecondō

Proto-Indo-European *ḱe? Proto-Indo-European *ḱóm Proto-Italic *kom Proto-Italic *kom- Latin con- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰéh₁tder. Proto-Italic *-ðō Latin -dō Latin condo Latin recondō From re- + condo.

Descendants
  • Englishrecondite
  • Englishrecond
  • Franco-Provençalrecondre

Quick answers

What does recondō mean in Latin?
recondō, a verb, means “to put away, stow away, hoard; to hide or conceal”.
What are the principal parts of recondō?
recondō, recondere, recondidī, reconditum (third conjugation).
How do you pronounce recondō?
In classical Latin, [rɛˈkɔn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈkɔn.do].
Where does recondō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin recondō.