LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

recompōnō

recompōnō (present infinitive recompōnere, perfect active recomposuī or recomposīvī, supine recompositum or recompostum)
Classical[rɛ.kɔmˈpoː.noː]Ecclesiastical[re.komˈpɔː.no]

Meaning

  1. intransitiverareto become peaceful (with one another) again, to settle (e.g., in a strife) back again
    Nolo referre quae dici ab ipsis moleste tuli. Quo magis quosdam e numero nostro improbavi, qui modo ad Celsum modo ad Nepotem, prout hic vel ille diceret, cupiditate audiendi cursitabant, et nunc quasi stimularent et accenderent, nunc quasi reconciliarent ac recomponerent, frequentius singulis, ambobus interdum propitium Caesarem ut in ludicro aliquo precabantur.61 CE – c. 112 CE, Plinius Minor, Epistulae VI.5.5
  2. intransitiverareto become or be peaceful (again), to rest (back again)
    Nocte autem insecuta, languoris sui lectulo soporata, videt per somnium virum sibi pulcherrimum assistere, et manibus suis lenissime infirmitatem suam attrectare, suoque loco recomponendo restituere.11th century CE, Miracula sancti Gengulfi
  3. raretransitiveto reduce a fracture by putting broken bones back in alignment, to realign, readjust
    Near-synonym: repōnō

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.recompōnōrecompōnēbamrecompōnamrecomposuī
recomposīvī
recomposueram
recomposīveram, recomposīram
recomposuerō
recomposīverō, recomposīrō
2nd sg.recompōnisrecompōnēbāsrecompōnēsrecomposuistī
recomposīvistī, recomposīstī
recomposuerās
recomposīverās, recomposīrās
recomposueris
recomposīveris, recomposīris
3rd sg.recompōnitrecompōnēbatrecompōnetrecomposuit
recomposīvit, recomposīt
recomposuerat
recomposīverat, recomposīrat
recomposuerit
recomposīverit, recomposīrit
1st pl.recompōnimusrecompōnēbāmusrecompōnēmusrecomposuimus
recomposīvimus, recomposīmus
recomposuerāmus
recomposīverāmus, recomposīrāmus
recomposuerimus
recomposīverimus, recomposīrimus
2nd pl.recompōnitisrecompōnēbātisrecompōnētisrecomposuistis
recomposīvistis, recomposīstis
recomposuerātis
recomposīverātis, recomposīrātis
recomposueritis
recomposīveritis, recomposīritis
3rd pl.recompōnuntrecompōnēbantrecompōnentrecomposuērunt
recomposuēre, recomposīvērunt, recomposīrunt, recomposīvēre
recomposuerant
recomposīverant, recomposīrant
recomposuerint
recomposīverint, recomposīrint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.recompōnamrecompōneremrecomposuerim
recomposīverim, recomposīrim
recomposuissem
recomposīvissem, recomposīssem
2nd sg.recompōnāsrecompōnerēsrecomposuerīs
recomposīverīs, recomposīrīs
recomposuissēs
recomposīvissēs, recomposīssēs
3rd sg.recompōnatrecompōneretrecomposuerit
recomposīverit, recomposīrit
recomposuisset
recomposīvisset, recomposīsset
1st pl.recompōnāmusrecompōnerēmusrecomposuerīmus
recomposīverīmus, recomposīrīmus
recomposuissēmus
recomposīvissēmus, recomposīssēmus
2nd pl.recompōnātisrecompōnerētisrecomposuerītis
recomposīverītis, recomposīrītis
recomposuissētis
recomposīvissētis, recomposīssētis
3rd pl.recompōnantrecompōnerentrecomposuerint
recomposīverint, recomposīrint
recomposuissent
recomposīvissent, recomposīssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.recompōnorrecompōnēbarrecompōnar
2nd sg.recompōneris
recompōnere
recompōnēbāris
recompōnēbāre
recompōnēris
recompōnēre
3rd sg.recompōniturrecompōnēbāturrecompōnētur
1st pl.recompōnimurrecompōnēbāmurrecompōnēmur
2nd pl.recompōniminīrecompōnēbāminīrecompōnēminī
3rd pl.recompōnunturrecompōnēbanturrecompōnentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.recompōnarrecompōnerer
2nd sg.recompōnāris
recompōnāre
recompōnerēris
recompōnerēre
3rd sg.recompōnāturrecompōnerētur
1st pl.recompōnāmurrecompōnerēmur
2nd pl.recompōnāminīrecompōnerēminī
3rd pl.recompōnanturrecompōnerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.recompōnerecompōnere
pres. 2nd pl.recompōniterecompōniminī
fut. 2nd sg.recompōnitōrecompōnitor
fut. 3rd sg.recompōnitōrecompōnitor
fut. 2nd pl.recompōnitōte—
fut. 3rd pl.recompōnuntōrecompōnuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiverecompōnererecompōnī
perfect infinitiverecomposuisse
recomposīvisse, recomposīsse
recompositum esse
recompostum esse
future infinitiverecompositūrum esse
recompostūrum esse
recompositum īrī
recompostum īrī
present participlerecompōnēns—
perfect participle—recompositus
recompostus, recomposita, recompositā, recompositae, recompositam, recompositārum, recompositās, recomposite, recompositī, recompositīs, recompositō, recompositōrum, recompositōs
future participlerecompositūrus
recompostūrus
recompōnendus
recompōnundus
gerundrecompōnendī, recompōnendō, recompōnendumsupinerecompositum, recompositū

rĕ-compōno, no
I. perf., pŏsĭtum, 3, v. a.
I. Lit., to put together again, to reunite, rearrange, readjust (rare): comas, Ov. Am. 1, 7, 68: lapillos, Dig. 34, 2, 25 fin.: fracturam, Veg. Vet. 3, 47, 3.—
II. Transf., to soothe again, recall to composure, Plin. Ep. 6, 5, 5.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinrecompōnō

Proto-Indo-European *ḱe? Proto-Indo-European *ḱóm Proto-Italic *kom Proto-Italic *kom- Latin con- Proto-Indo-European *h₂ep Proto-Indo-European *-o Proto-Indo-European *h₂epó Proto-Indo-European *h₂pó Proto-Italic *po Proto-Indo-European *teḱ- Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *tḱéytibf. Proto-Indo-European *tḱey- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *tḱinéti Proto-Italic *sinō Proto-Italic *pozinō Latin pōnō Latin compōnō Latin recompōnō From re- + compōnō.

Descendants
  • Englishrecompound
  • Englishrecompose

In English words that came into English from recompōnō

  • recomposerecompōnō

Quick answers

What does recompōnō mean in Latin?
recompōnō, a verb, means “to become peaceful (with one another) again, to settle (e.g., in a strife) back again; to become or be peaceful (again), to rest (back again); to reduce a fracture by putting broken bones back in alignment, to realign, r”.
What are the principal parts of recompōnō?
recompōnō, recompōnere, recomposuī, recompositum (third conjugation).
How do you pronounce recompōnō?
In classical Latin, [rɛ.kɔmˈpoː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [re.komˈpɔː.no].
Where does recompōnō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin recompōnō.