verbthird conjugation
recolō
recolō (present infinitive recolere, perfect active recoluī, supine recultum)
Classical[ˈrɛ.kɔ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈrɛː.ko.lo]
Meaning
- to till or cultivate again
- to renew
- to reconsider
- to recall or reflect upon
- to contemplate
- to recollect
Latīnē defined in Latin in our graded readers
memoriā repetōrecolō -ere — in IVLIANVS III: Persia, ch. 22
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | recolō | recolēbam | recolam | recoluī | recolueram | recoluerō |
| 2nd sg. | recolis | recolēbās | recolēs | recoluistī | recoluerās | recolueris |
| 3rd sg. | recolit | recolēbat | recolet | recoluit | recoluerat | recoluerit |
| 1st pl. | recolimus | recolēbāmus | recolēmus | recoluimus | recoluerāmus | recoluerimus |
| 2nd pl. | recolitis | recolēbātis | recolētis | recoluistis | recoluerātis | recolueritis |
| 3rd pl. | recolunt | recolēbant | recolent | recoluērunt recoluēre | recoluerant | recoluerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | recolam | recolerem | recoluerim | recoluissem |
| 2nd sg. | recolās | recolerēs | recoluerīs | recoluissēs |
| 3rd sg. | recolat | recoleret | recoluerit | recoluisset |
| 1st pl. | recolāmus | recolerēmus | recoluerīmus | recoluissēmus |
| 2nd pl. | recolātis | recolerētis | recoluerītis | recoluissētis |
| 3rd pl. | recolant | recolerent | recoluerint | recoluissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | recolor | recolēbar | recolar |
| 2nd sg. | recoleris recolere | recolēbāris recolēbāre | recolēris recolēre |
| 3rd sg. | recolitur | recolēbātur | recolētur |
| 1st pl. | recolimur | recolēbāmur | recolēmur |
| 2nd pl. | recoliminī | recolēbāminī | recolēminī |
| 3rd pl. | recoluntur | recolēbantur | recolentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | recolar | recolerer |
| 2nd sg. | recolāris recolāre | recolerēris recolerēre |
| 3rd sg. | recolātur | recolerētur |
| 1st pl. | recolāmur | recolerēmur |
| 2nd pl. | recolāminī | recolerēminī |
| 3rd pl. | recolantur | recolerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | recole | recolere |
| pres. 2nd pl. | recolite | recoliminī |
| fut. 2nd sg. | recolitō | recolitor |
| fut. 3rd sg. | recolitō | recolitor |
| fut. 2nd pl. | recolitōte | — |
| fut. 3rd pl. | recoluntō | recoluntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | recolere | recolī |
| perfect infinitive | recoluisse | recultum esse |
| future infinitive | recultūrum esse | recultum īrī |
| present participle | recolēns | — |
| perfect participle | — | recultus reculta, recultā, recultae, recultam, recultārum, recultās, reculte, recultī, recultīs, recultō, recultōrum, recultōs |
| future participle | recultūrus recultūra, recultūrā, recultūrae, recultūram, recultūrārum, recultūrās, recultūre, recultūrī, recultūrīs, recultūrō, recultūrōrum, recultūrōs, recultūrum | recolendus recolundus, recolenda, recolendā, recolendae, recolendam, recolendārum, recolendās, recolende, recolendīs, recolendōrum, recolendōs |
gerundrecolendī, recolendō, recolendumsupinerecultum, recultū
rĕ-cŏlo, cŏlŭi, cuitum, 3, v. a.,
I. to till or cultivate again, to work anew.
I. Lit.:
desertam terram, Liv. 27, 5: spargere humo post tempora longa recultae, Ov. M. 5, 647: agros, Val. Fl. 7, 68: metalla intermissa, Liv. 39, 24.— * B. To inhabit again, to revisit a place:
nemo libenter recolit, qui laesit locum, Phaedr. 1, 18, 1.— II. Trop., to exercise or practise again, to resume, renew.
A. In gen.: certum est, antiqua recolam et servibo mihi, I'll drive the old trade again, i. e. will lead again my old way of life, Plaut. Merc. 3, 2, 3:
eas artes, quibus a pueris dediti fuimus, Cic. de Or. 1, 1, 2; cf.: ad haec studia recolenda, id. Arch. 6, 13: dignitatem, id. ap. Non. 439, 2: ingenia nostra meditatione, Plin. Ep. 7, 9, 7: avitum decus, Tac. A. 3, 72: Galbae imagines, to set up again, id. H. 3, 7: adulescentulos paternis sacerdotiis, to reinvest, id. ib. 1, 77: diem dapibus, to celebrate, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 262.— B. In partic.
1. To think over, recall to mind, reflect upon, consider:
haec ego quom ago Cum meo animo et recolo, Plaut. Trin. 2, 1, 25; cf.: quae si tecum ipse recolis, Cic. Phil. 13, 20, 45: sua facta pectore, Cat. 63, 45: hoc tua, nam recolo, quondam germana canebat, Ov. H. 5, 113; Hilar. Trin. 1, 17: haec in corde, Vulg. Thren. 3, 21.— 2. To contemplate, survey: inclusas animas ... Lustrabat studio recolens omnemque suorum Forte recensebat numerum, * Verg. A. 6, 681.
rĕ-cōlo, āre, v. a.,
I. to strain again:
oleum per linteum duplex, Scrib. Comp. 268.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
re-colō coluī, cultus, ere,
to till again, cultivate anew, work over: terram, L.: humus post tempora longa reculta, O.: metalla intermissa, L.—To inhabit again, revisit: locum, Ph.—To reinvest: alqm sacerdotiis, Ta.—To restore, replace: imagines subversas, Ta.—Fig., to practise again, resume, renew: artes, quibus a pueris dediti fuimus: ad haec studia recolenda: dignitatem.—To think over, reflect upon, consider: quae si tecum ipse recolueris: animas Lustrabat studio recolens, V.: pectore sua facta, Ct.—To recall, recollect: Hoc tua, nam recolo, quondam germana canebat, O.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinrecolō
Latin colō Latin recolō From re- + colō.