noun · masculinefourth declension
receptus1
receptus m (genitive receptūs)
Classical[rɛˈkɛp.tʊs]Ecclesiastical[reˈt͡ʃɛp.tus]
Meaning
- masculinea drawing back
- alsofigurativelymasculinea retiring, falling back, retreat
Ne ad eos Ambiorix receptum haberet.
So that Ambiorix not have a retreat to themc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 6.9receptui signum aut revocationem a bello audire non possumus
We could not hear the signal for retreat or otherwise recall from combat.44 BCE – 43 BCE, Cicero, Philippicae 13.15 - broadlymasculinea refuge
- masculinea retracting or retraction, recantation
Latīnē defined in Latin in our graded readers
signum redeundīreceptus -ūs (m) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 15
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | receptus | receptūs |
| genitive | receptūs | receptuum |
| dative | receptuī | receptibus |
| accusative | receptum | receptūs |
| ablative | receptū | receptibus |
| vocative | receptus | receptūs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- signa receptui canunt
- the retreat is sounded.
- receptui canitur (B. G. 7. 47)
- the retreat is sounded.
rĕceptus, ūs, m. recipio.
I. A drawing back (very rare).
A. Lit.:
spiritus ... in receptu difficilis, hard to recover, Quint. 11, 3, 32, § 53. — B. Trop., a retraction, recantation:
receptus nimis pertinacis sententiae, Liv. 4, 57, 4. — II. Milit. t. t., a drawing or falling back, a retiring, retreat (very freq. in prose and poetry):
ut expeditum ad suos receptum habeant, Caes. B. G. 4, 33; so, habere receptum ad aliquem, id. ib. 6, 9; and simply receptus habere, id. B. C. 1, 59; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 2; Liv. 27, 27; 44, 39 al.: cum receptus primis non esset, id. 28, 23; 40, 32: dare receptum alicui, Caes. B. C. 1, 46; 1, 82 fin.; and simply receptus dare, id. ib. 2, 30 fin.: Caesar receptui cani jussit, id. B. G. 7, 47; cf.: receptui signum audire, Cic. Phil. 13, 7, 15: signum dare receptui, Liv. 4, 31, 3: Caesar receptui suorum timens, Caes. B. C. 3, 46; 3, 69: receptui sibi consulebant, id. ib. 3, 11, § 4: haud facili inde receptu, Liv. 29, 7: ne receptum amittam, Pompon. ap. Cic. Att. 8, 12, C, 2 et saep.: canere receptui a miseriis contemplandis, to give the signal for leaving off, etc., Cic. Tusc. 3, 15, 33. — In plur.: (bucina) cecinit jussos inflata receptus, Ov. M. 1, 340: cane, Musa, receptus, leave off, id. Tr. 4, 9, 31; and in the signif., place of retreat, refuge: tuti recessus, Verg. A. 11, 527: perdices surculis receptus suos vestiunt, nests, Sol. 7 fin. (cf. receptaculum, II. fin.).— 2. Transf., a going back, retreating:
receptus et recursus maris, i. e. the ebb and flow, Eum. Paneg. Const. 6 fin.— B. Trop., a retiring, falling back, retreat:
receptui canente receptu, Cic. Phil. 12, 3, 8; cf. Quint. 12, 11, 4: receptus ad Caesaris gratiam atque amicitiam, Caes. B. C. 1, 1: receptum ad poenitendum habere, Liv. 42, 13: ad expertam clementiam, id. 3, 2: a malis consiliis receptum, id. 28, 25; Col. 6. 23, 2. Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
receptus
P. of recipio.
receptus ūs, m
re-+CAP-, a taking back, retraction, recantation : nimis pertinacis sententiae, L.—Of troops, a falling back, retiring, retreat, way of retreat : expeditum ad suos receptum habere, Cs.: ut nec receptum a tergo circumvenit haberent, L.: cum receptus primis non esset, L.: ut in Siciliam receptus daretur, Cs.: haud facili inde receptu, retreat being difficult , L.—In phrases with cano or signum : Caesar receptui cani iussit, to sound a retreat , Cs.: signum dare receptui, signal for retreat , L.—Fig., a retreat, withdrawal, way of escape : receptum ad poenitendum habere, L.: a malis consiliis, L.—In phrases with cano or signum : revocante et receptui canente senatu, i. e. directing him to stop hostilities : a miseriis contemplandis canere receptui, to give the signal for leaving off , etc.: (bucina) cecinit iussos inflata receptūs, O.: cane, Musa, receptūs, i. e. cease , O.— A refuge, place of shelter : habere ad Caesaris amicitiam receptum, Cs.: ad expertam clementiam, L.
Origins
- Proto-Italic*wre-
- Latinreceptus
substratebor.? Proto-Indo-European *kap- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *kapyéti Proto-Italic *kapjō Archaic Latin kapiō Latin capiō Latin recipiō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin receptus From recipiō + -tus.
In English words that came into English from receptus
- receiptreceptus
- resetreceptus
- receptreceptum
- receptiblereceptibilis