noun · femininefirst declension
ratiuncula
ratiuncula f (genitive ratiunculae)
Classical[ra.tiˈʊŋ.kʊ.ɫa]Ecclesiastical[rat.t͡siˈuŋ.ku.la]
Meaning
- femininea small reckoning, little account
- femininea slight ground, trifling reason
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ratiuncula | ratiunculae |
| genitive | ratiunculae | ratiunculārum |
| dative | ratiunculae | ratiunculīs |
| accusative | ratiunculam | ratiunculās |
| ablative | ratiunculā | ratiunculīs |
| vocative | ratiuncula | ratiunculae |
rătĭuncula, ae, f. dim. ratio.
I. A small reckoning, a little account:
subduxi ratiunculam, Quantum aeris mihi sit, quantumque alieni siet, Plaut. Curc. 3, 1; id. Capt. 1, 2, 89; Ter. Phorm. 1, 1, 2.— II. A slight ground or reason:
leves, Cic. Tusc. 4, 19, 43: huic incredibili sententiae ratiunculas suggerit, id. N. D. 3, 29, 73.—2. In dialectics, a petty syllogism:
concludunt ratiunculas Stoici, Cic. Tusc. 2, 12, 29: humanis ratiunculis falsis contravenire conantur, Aug. Civ. Dei, 20, 1, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ratiuncula ae, f dim.
ratio, a small reckoning, little account : erat ei de ratiunculā relicuom pauxillulum Nummorum, T.— A slight ground, trifling reason : leves: huic incredibili sententiae ratiunculas suggerit.— A petty syllogism .
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -cula Latin ratiuncula From ratiō + -cula (diminutive suffix).
Descendants
- Englishratiuncule