LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

ratiōnābilis

ratiōnābilis (neuter ratiōnābile)
Classical[ra.ti.oːˈnaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[rat.t͡si.oˈnaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationrational, capable of reasoning
  2. two termination(Late Latin) agreeable to reason, reasonable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeratiōnābilisratiōnābilisratiōnābile
genitiveratiōnābilisratiōnābilisratiōnābilis
dativeratiōnābilīratiōnābilīratiōnābilī
accusativeratiōnābilemratiōnābilemratiōnābile
ablativeratiōnābilīratiōnābilīratiōnābilī
vocativeratiōnābilisratiōnābilisratiōnābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeratiōnābilēsratiōnābilēsratiōnābilia
genitiveratiōnābiliumratiōnābiliumratiōnābilium
dativeratiōnābilibusratiōnābilibusratiōnābilibus
accusativeratiōnābilīs
ratiōnābilēs
ratiōnābilīs
ratiōnābilēs
ratiōnābilia
ablativeratiōnābilibusratiōnābilibusratiōnābilibus
vocativeratiōnābilēsratiōnābilēsratiōnābilia

rătĭōnābĭlis, e, adj. ratio (post-Aug.; = rationalis, which is in better use),
I. reasonable, rational: natura, Sen. Vit. Beat. 14, 1: virtutes quae ad rationabilem animum pertinent, App. Dogm. Plat. 2, p. 17, 18; cf.: virtutes rationabiles, id. ib.: responsio rationabilis, Vulg. Job, 32, 3: rationabile sine dolo lac, the pure milk of reason, id. 1 Pet. 2, 2: sententia vera et rationabilis, Dig. 5, 1, 2, § 3.—Comp.: rationabilius esse videtur, Dig. 45, 3, 37.—Adv.: rătĭō-nābĭlĭter, rationally, reasonably, App. Dogm. Plat. 1: errare, Hier. Ep. 39, 5; Macr. Somn. Scip. 2, 11, 17; Amm. 20, 4, 8; Lact. Ep. 61, 17.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₂er-
  2. Proto-Indo-European*h₂reh₁-
  3. Proto-Italic*rēōr
  4. Latinratiōnābilis

Latin ratus Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ratiō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin -ābilis Latin ratiōnābilis From ratiō + -ābilis.

Descendants
  • Catalanraonable
  • Italianragionevole
  • Occitanrasonable
  • Frenchraisonnablefrom Old French resnable
  • Romanianrezonabilfrom Old French resnable
  • Englishreasonablefrom Old French resnable
  • Englishrenablefrom Old French resnable
  • Portugueserazoável
  • Romanianraționabil
  • Spanishrazonable

Quick answers

What does ratiōnābilis mean in Latin?
ratiōnābilis, a adjective, means “rational, capable of reasoning; (Late Latin) agreeable to reason, reasonable”.
How do you pronounce ratiōnābilis?
In classical Latin, [ra.ti.oːˈnaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [rat.t͡si.oˈnaː.bi.lis].
Where does ratiōnābilis come from?
Proto-Indo-European *h₂er- → Proto-Indo-European *h₂reh₁- → Proto-Italic *rēōr → Latin ratiōnābilis.