adjectivefirst/second-declension adjective
rancidulus
rancidulus (feminine rancidula, neuter rancidulum)
Classical[raŋˈkɪ.dʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ran̠ʲˈt͡ʃiː.du.lus]
Meaning
- adjectiverancid, rather putrid, stinky
- adjectivedisgusting, loathsome
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rancidulus | rancidula | rancidulum |
| genitive | rancidulī | rancidulae | rancidulī |
| dative | rancidulō | rancidulae | rancidulō |
| accusative | rancidulum | rancidulam | rancidulum |
| ablative | rancidulō | rancidulā | rancidulō |
| vocative | rancidule | rancidula | rancidulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rancidulī | rancidulae | rancidula |
| genitive | rancidulōrum | rancidulārum | rancidulōrum |
| dative | rancidulīs | rancidulīs | rancidulīs |
| accusative | rancidulōs | rancidulās | rancidula |
| ablative | rancidulīs | rancidulīs | rancidulīs |
| vocative | rancidulī | rancidulae | rancidula |
rancĭdŭlus, a, um,
I. adj. dim. [rancidus] (post-Aug.).
II. Trop., disgusting, loathsome, offensive:
rancidulum quiddam locutus, Pers. 1, 33; cf. Mart. 7, 34, 7.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
rancidulus adj. dim.
rancidus, stinking, rank, rancid : opsonia, Iu.
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin rancidulus From rancidus (“rancid”) + -ulus (diminutive suffix).