adjectivefirst/second-declension adjective
rabidus
rabidus (feminine rabida, neuter rabidum)
Classical[ˈra.bɪ.dʊs]Ecclesiastical[ˈraː.bi.dus]
Meaning
- adjectiveraving, rabid, furious, savage, fierce
- adjectiveimpulsive, passionate, impetuous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rabidus | rabida | rabidum |
| genitive | rabidī | rabidae | rabidī |
| dative | rabidō | rabidae | rabidō |
| accusative | rabidum | rabidam | rabidum |
| ablative | rabidō | rabidā | rabidō |
| vocative | rabide | rabida | rabidum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | rabidī | rabidae | rabida |
| genitive | rabidōrum | rabidārum | rabidōrum |
| dative | rabidīs | rabidīs | rabidīs |
| accusative | rabidōs | rabidās | rabida |
| ablative | rabidīs | rabidīs | rabidīs |
| vocative | rabidī | rabidae | rabida |
răbĭdus, a, um, adj. 1. rabo,
I. raving, furious, enraged, savage, fierce, mad, rabid (as adj. mostly poet. and in post-Aug. prose; cf.:
furens, furiosus, insanus): canes, Lucr. 5, 892; Plin. 29, 5, 32, § 98; Sen. Ira, 1, 1, 6; 1, 15, 2; 3, 30, 1; id. Ep. 99, 24: catuli, Sil. 10, 127: corpus (Canis), Cic. Arat. 110: tigres, Verg. G. 2, 151; cf. leones, Lucr. 4, 712; Hor. A. P. 393: lupa, Ov A. A. 3, 8: bimembres, id. M. 12, 494: alios age incitatos, alios age rabidos, Cat. 63, 93: non impulsus et rabidus, Sen. Ira, 1, 12, 4. — II. Transf., of things:
Pelorum (on account of the neighboring Scylla), Luc. 6, 66 Cort. N. cr.: lingua, Prop. 3, 8 (4, 7), 11; cf. murmur, Val. Fl. 4, 239: ut rabida ora quierunt, Verg. A. 6, 102; cf. id. ib. 6, 80: aspectus (draconis), Auct. Her. 4, 49, 62: certamen, Sil. 16, 410; cf. arma, id. 7, 253: fames (Cerberi), Verg. A. 6, 421; cf.: sitis (Tantali), Sen. Herc. Oet. 1077: rabies, Cat. 63, 44.— III. Trop., impulsive, passionate, impetuous:
impulsus et rabidus, Sen. Ira, 1, 12, 5: adfectus, id. ib. 3, 16, 2: furor animi, Cat. 63, 38: mores, Ov. A. A. 3, 501: rabida et jurgiosa facundia, Gell. 19, 9, 7.—Adv.: răbĭ-dē, ravingly, madly, furiously, rabidly: omnia rabide appetentem, Cic. Tusc. 5, 6, 16. — Comp.: raptari, Aug. Mor. Manich. 2, 14.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
rabidus adj.
RAB-, raving, mad, rabid, enraged : tigres, V.: leones, H.: lupa, O.: ut rabida ora quierunt, inspired , V.: mores, ungoverned , O.: lingua, Pr.: furor animi, Ct.
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin rabidus From rabiō (“to rave, be mad”) + -idus.
Descendants
- Englishrabid
- Italianrabido
- Portugueserábido
- Spanishrábido
- TranslingualRabidosa rabida
In English words that came into English from rabidus
- rabidrabidus