pronouninterrogative/indefinite pronoun with an indeclinable portion
quisquam1
quisquam (neuter quidquam or quicquam)
Classical[ˈkʷɪs.kʷãː]Ecclesiastical[ˈkʷis.kʷam]
№ 280 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- femininemasculinerareanyone (at all)
nec fuit quisquam qui praedae studeret.
and there was not anyone who gave attention to spoils.c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 7.28.4.1ne a quoquam acciperes alio mercedem annuam, nisi ab sese, nec cum quiquam limares caput.
Not to let you take a yearly fee from anyone else but him, or rub heads with anyone.Plautus, Bacchides. In: Plautus with an English translation by Paul Nixon, vol. I of five volumes, 1916, p. 330f. - neuteranything (at all)
Qui cum in convivium venisset, si quicquam caelati aspexerat, manus abstinere, iudices, non poterat.
When he came to a banquet, if he saw anything engraved, he could not keep his hands off, judges.70 BCE, Cicero, In Verrem 2.4.48.8
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | quisquam | quisquam quaequam | quicquam quidquam, quodquam |
| accusative | quemquam | quemquam | quicquam quidquam, quodquam |
| ablative | — | quāquam | — |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | — | quaequam | quaequam |
| genitive | quōrumquam | quārumquam | quōrumquam |
| dative | quibusquam | quibusquam | quibusquam |
| accusative | quōsquam | quāsquam | quaequam |
| ablative | quibusquam | quibusquam | quibusquam |
quis-quam (old form QVIQVAM, S. C. Bacch.), quaequam, quicquam or quidquam (
I. abl. masc. quoquam, very rare, Liv. 3, 57, 6 Weissenb. ad loc., and 34, 35, 9; Suet. Caes. 59), pron. indef., any, any one, any body, any thing, something (cf.: aliquis, ullus, quispiam).
I. In gen.
A. Adj.:
an invenire postulas quemquam cocum, nisi, etc., Plaut. Ps. 3, 2, 62: nemo est indignior, quem quisquam homo aut amet aut adeat, id. Bacch. 4, 3, 5: si cuiquam generi hominum, si cuiquam ordini aratorum probatus sit, Cic. Verr. 2, 2, 6, § 17: ubi cuiquam legationi fui impedimento, id. Fam. 3, 10, 6. — B. Subst., any man, any person, any thing; also emphatic, any person whoever, any person or thing (even the least, etc.):
sed mandare quemquam litteris cogitationes suas, qui eas nec disponere nec inlustrare possit, Cic. Tusc. 1, 3, 6: si quisquam est timidus, is ego sum, id. Fam. 6, 14, 1; id. Att. 14, 1, 2; Ter. Eun. prol. 1: ne quemquam interficiant, Caes. B. G. 7, 40; Sall. J. 45, 2; Plaut. Aul. 4, 2, 2: aut enim nemo, aut, si quisquam, ille sapiens fuit, Cic. Lael. 2, 9: si quidquam humanorum certi est, Liv. 5, 33: an quisquam usquam gentium est aeque miser? Ter. Hec. 3, 1, 13: estne quisquam omnium mortalium, de quo melius existimes tu? Cic. Rosc. Com. 6, 18: si animadversum esset, quemquam ad hostes transfugere conari, Nep. Ages. 6, 2: quicquam tu illa putas fuisse decreta? Cic. Att. 9, 5, 3: percontans quisquamne in palatio esset, Aur. Vict. Ep. 11. — II. In partic.
A. Nec (neque) quisquam, and no one, and none, = nemo, Plaut. Aul. 2, 2, 29:
nec quisquam ex agmine tanto Audet adire virum, Verg. A. 5, 378: nostrum quisquam, Plaut. Am. 5, 1, 47: neque ex castris Catilinae quisquam omnium discesserat, Sall. C. 36, 5: neque cuiquam nostrum licuit lege uti, id. ib. 33, 1.—B. With unus, a single one:
quia nondum in quemquam unum saeviebatur, Liv. 3, 55, 15. — Hence also, nec quisquam unus, and not a single one: nec quisquam alterius gentis unus tantum eā arte excellit, Liv. 28, 37; 2, 9, 8.—C. Quicquam with nihil, pleonastically, nothing whatever, nothing at all:
comperiebam, nihil ad Pamphilum Quicquam attinere, Ter. And. 1, 1, 63.—D. With numquam:
quae nocet numquam cuiquam, no man at any time, Cic. Fin. 1, 16, 50: numquam quidquam, id. Tusc. 2, 12, 29. — E. Quisquam as a fem., like quis (ante-class.):
nec quisquam alia mulier, Plaut. Cist. 1, 1, 68: anum quemquam, id. Rud. 2, 3, 75: illarum neque te quisquam novit, neque, etc., Ter. Eun. 2, 3, 83.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
quis-quam m (also old as fem.), quicquam (quidquam), n
pron indef.—As adj., any, any one : ne rumor quidem quisquam: si cuiquam generi hominum probatus sit.—As subst, any man, anybody, any person, any one whatever, anything: Si quisquamst, qui studeat, etc., T.: si quisquam est timidus, is ego sum: ne quemquam interficiant, Cs.: si quicquam humanorum certi est, L.: si animadversum esset, quemquam ad hostes transfugere conari, N.: quicquam tu illa putas fuisse decreta?—With neque, and no one, and none: neque me impediet cuiusquam edictum: nec quisquam ex agmine tanto Audet adire virum, V.: neque cuiquam nostrum licuit lege uti, S.—Fem.: illarum neque te quisquam novit, neque, etc., T.— With unus, any one, a single one: nondum in quemquam unum saeviebatur, against an individual, L.: cum multi magis fremerent quam quisquam unus recusare auderet, L.—Emphat., with nihil, nothing whatever, nothing at all. comperiebam, nihil ad Pamphilum Quicquam attinere, T.: sine quo (studio) in vitā nihil quicquam egregium.—With numquam: numquam cuiusquam delicto ignoscere, no man's at any time: numquam quicquam.
Origins
From quis + -quam (“any”). Compare to quisque.