LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

quirīnālis

quirīnālis (neuter quirīnāle)
Classical[kʷɪ.riːˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[kʷi.riˈnaː.lis]

Meaning

  1. two terminationdedicated or pertaining to the god Quirinus
  2. two terminationQuirinal (hill)
    Etruscos saepe domuit, collem Quirinalem et Viminalem et Esquilias urbi addidit [...]He often tamed the Etruscans, and added the Quirinal, Viminal and Esquiline hills to the city …3rd century, Sextus Aurelius Victor, De viris illustribus urbis Romae (Franz Pichlmayr, Teubner (1911))

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequirīnālisquirīnālisquirīnāle
genitivequirīnālisquirīnālisquirīnālis
dativequirīnālīquirīnālīquirīnālī
accusativequirīnālemquirīnālemquirīnāle
ablativequirīnālīquirīnālīquirīnālī
vocativequirīnālisquirīnālisquirīnāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequirīnālēsquirīnālēsquirīnālia
genitivequirīnāliumquirīnāliumquirīnālium
dativequirīnālibusquirīnālibusquirīnālibus
accusativequirīnālīs
quirīnālēs
quirīnālīs
quirīnālēs
quirīnālia
ablativequirīnālibusquirīnālibusquirīnālibus
vocativequirīnālēsquirīnālēsquirīnālia

Quĭrīnālis, e (abl. QVIRINALE, Kalend. in lnscr. Orell. 2, p. 396), adj. Quirinus.
I. Of or belonging to Quirinus (Romulus), Quirinal: Quirinalis flamen, priest of Romulus, Varr. L. L. 7, § 45 Müll.: lituus, such as Romulus bore (an historical prolepsis), Verg. A. 7, 187: trabea, id. ib. 7, 612: collis Quirinalis, the Quirinal Hill, the Quirinal, one of the seven hills of Rome, now Monte Cavallo: collis Quirinalis ob Quirini fanum: sunt qui a Quiritibus, qui cum T. Tatio Curibus venerunt Romam, quod ibi habuerunt castra, Varr. L. L. 5, § 51 Müll.; cf.: Quirinalis collis qui nunc dicitur, olim Agonus appellabatur, ante quam in eum commigrarent fere Sabini Curibus venientes, post foedus inter Romulum et Tatium ictum: a quo hanc appellationem sortitus est: quamvis existiment quidam quod in eo factum sit templum Quirino, ita dictum, Fest. p. 254 Müll.; and: templa Deo (Quirino) fiunt: collis quoque dictus ab illo, Ov. F. 2, 511: collis Quirinalis terticeps cis aedem Quirini, an ancient formula in Varr. L. L. 5, § 51 Müll.; also, Quirinale jugum, Ov. F. 6, 218: Quirinalis porta dicta sive quod ea in collem Quirinalem itur, seu quod proxime eam est Quirini sacellum, Paul. ex Fest. p. 255 Müll.—
II. Subst.: Quĭrīnā-lĭa, ĭum, n., the festival in honor of Romulus, celebrated annually on the 17th of February (XIII. Cal. Mart.), the Quirinal festival, Cic. Q. Fr. 2, 3, 4; 2, 13, 3.

Origins

Derived from Quirīnus (a Roman deity) + -ālis (“-al”, adjective-forming derivational suffix).

Descendants
  • ItalianQuirinale

Quick answers

What does quirīnālis mean in Latin?
quirīnālis, a adjective, means “dedicated or pertaining to the god Quirinus; Quirinal (hill)”.
How do you pronounce quirīnālis?
In classical Latin, [kʷɪ.riːˈnaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kʷi.riˈnaː.lis].