adjectivefirst/second-declension adjective
Quīnctius1
Quīnctius (feminine Quīnctia, neuter Quīnctium)
Classical[ˈkʷiːŋk.ti.ʊs]Ecclesiastical[ˈkʷiŋk.t͡si.us]
Quīnctia sg. nom. f.; pl. nom. n.; pl. acc. n.; sg. abl. f.; sg. voc. f.; pl. voc. n.
Meaning
- adjectiveof or pertaining to the gens Quinctia.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Quīnctius | Quīnctia | Quīnctium |
| genitive | Quīnctiī | Quīnctiae | Quīnctiī |
| dative | Quīnctiō | Quīnctiae | Quīnctiō |
| accusative | Quīnctium | Quīnctiam | Quīnctium |
| ablative | Quīnctiō | Quīnctiā | Quīnctiō |
| vocative | Quīnctie | Quīnctia | Quīnctium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Quīnctiī | Quīnctiae | Quīnctia |
| genitive | Quīnctiōrum | Quīnctiārum | Quīnctiōrum |
| dative | Quīnctiīs | Quīnctiīs | Quīnctiīs |
| accusative | Quīnctiōs | Quīnctiās | Quīnctia |
| ablative | Quīnctiīs | Quīnctiīs | Quīnctiīs |
| vocative | Quīnctiī | Quīnctiae | Quīnctia |