adjectivefirst/second-declension adjective
querulus
querulus (feminine querula, neuter querulum, adverb querulē)
Classical[ˈkʷɛ.rʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈkʷɛː.ru.lus]
Meaning
- adjectivepoeticcomplaining, querulous
Quaerit et inventis miser abstinet ac timet uti, Vel quod res omnes timide gelideque ministrat, Dilator, spe longus, iners, avidusque futuri, Difficilis, querulus, laudator temporis acti
c. 19 BCE, Horatius, Ars Poetica 170–174quique per autumnum percussis frigore primo est color in foliis, quae noua laesit hiems, is mea membra tenet, nec uiribus alleuor ullis,
8 CE – 12 CE, Ovidius, Tristia III.8.29–32 - adjectiveuttering a soft, plaintive sound, murmuring, whimpering, cooing, chirping, etc.
inde ubi quarta sitim caeli collegerit hora et cantu querulae rumpent arbusta cicadae, ad puteos aut alta greges ad stagna iubebo<br<currentem ilignis potare canalibus undam;[…]
c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon III.327–330[…]Addita de querulo volucrum medicamina nido Ore fugant maculas (alcyonea vocant);[…]
c. 2 CE, Ovidius, Medicamina Faciei Femineae 77–78
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | querulus | querula | querulum |
| genitive | querulī | querulae | querulī |
| dative | querulō | querulae | querulō |
| accusative | querulum | querulam | querulum |
| ablative | querulō | querulā | querulō |
| vocative | querule | querula | querulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | querulī | querulae | querula |
| genitive | querulōrum | querulārum | querulōrum |
| dative | querulīs | querulīs | querulīs |
| accusative | querulōs | querulās | querula |
| ablative | querulīs | querulīs | querulīs |
| vocative | querulī | querulae | querula |
quĕrŭlus, a, um, adj. queror.
I. Lit., full of complaints, complaining, querulous (mostly poet.;
not in Cic.): (senex) difficilis, querulus, laudator temporis acti, Hor. A. P. 173: ululatus, Ov. H. 5, 73: dolor, id. Tr. 3, 8, 32: vox, id. A. A. 2, 308: fastus, Mart. 12, 75, 7: calamitas, Curt. 5, 5, 12: libelli rusticorum, Plin. Ep. 9, 15, 1: nec querulus essem, id. Pan. 4, 9, 21.—II. Poet., transf., of animals and things, softly complaining, uttering a plaintive sound, murmuring, cooing, warbling, chirping, etc.:
querulae cicadae, Verg. G. 3, 328; cf.: nidus volucrum, Ov. Med. Fac. 77: rana, Col. 10, 12: capella, Mart. 7, 31, 3: fetus suis, Petr. 133: chorda, Ov. Am. 2, 4, 27: tibia, Hor. C. 3, 7, 30: tuba, Prop. 4 (5), 3, 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
querulus adj.
QVES-, full of complaints, complaining, querulous : senex, H.: dolor, O.: calamitas querula est, Cu.— Plaintive, murmuring, cooing, warbling : cicadae, V.: volucrum nidus, O.: tibia, H.
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin querulus From queror (“to complain”) + -ulus (“-ing”).
Descendants
- Italianquerulo
- Portuguesequérulo