LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

querulus

querulus (feminine querula, neuter querulum, adverb querulē)
Classical[ˈkʷɛ.rʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈkʷɛː.ru.lus]

Meaning

  1. adjectivepoeticcomplaining, querulous
    Quaerit et inventis miser abstinet ac timet uti, Vel quod res omnes timide gelideque ministrat, Dilator, spe longus, iners, avidusque futuri, Difficilis, querulus, laudator temporis actic. 19 BCE, Horatius, Ars Poetica 170–174
    quique per autumnum percussis frigore primo est color in foliis, quae noua laesit hiems, is mea membra tenet, nec uiribus alleuor ullis,8 CE – 12 CE, Ovidius, Tristia III.8.29–32
  2. adjectiveuttering a soft, plaintive sound, murmuring, whimpering, cooing, chirping, etc.
    inde ubi quarta sitim caeli collegerit hora et cantu querulae rumpent arbusta cicadae, ad puteos aut alta greges ad stagna iubebo<br<currentem ilignis potare canalibus undam;[…]c. 37 BCE – 30 BCE, Vergilius, Georgicon III.327–330
    […]Addita de querulo volucrum medicamina nido Ore fugant maculas (alcyonea vocant);[…]c. 2 CE, Ovidius, Medicamina Faciei Femineae 77–78

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequerulusquerulaquerulum
genitivequerulīquerulaequerulī
dativequerulōquerulaequerulō
accusativequerulumquerulamquerulum
ablativequerulōquerulāquerulō
vocativequerulequerulaquerulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequerulīquerulaequerula
genitivequerulōrumquerulārumquerulōrum
dativequerulīsquerulīsquerulīs
accusativequerulōsquerulāsquerula
ablativequerulīsquerulīsquerulīs
vocativequerulīquerulaequerula

quĕrŭlus, a, um, adj. queror.
I. Lit., full of complaints, complaining, querulous (mostly poet.; not in Cic.): (senex) difficilis, querulus, laudator temporis acti, Hor. A. P. 173: ululatus, Ov. H. 5, 73: dolor, id. Tr. 3, 8, 32: vox, id. A. A. 2, 308: fastus, Mart. 12, 75, 7: calamitas, Curt. 5, 5, 12: libelli rusticorum, Plin. Ep. 9, 15, 1: nec querulus essem, id. Pan. 4, 9, 21.—
II. Poet., transf., of animals and things, softly complaining, uttering a plaintive sound, murmuring, cooing, warbling, chirping, etc.: querulae cicadae, Verg. G. 3, 328; cf.: nidus volucrum, Ov. Med. Fac. 77: rana, Col. 10, 12: capella, Mart. 7, 31, 3: fetus suis, Petr. 133: chorda, Ov. Am. 2, 4, 27: tibia, Hor. C. 3, 7, 30: tuba, Prop. 4 (5), 3, 20.

Origins

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin querulus From queror (“to complain”) + -ulus (“-ing”).

Descendants
  • Italianquerulo
  • Portuguesequérulo

Quick answers

What does querulus mean in Latin?
querulus, a adjective, means “complaining, querulous; uttering a soft, plaintive sound, murmuring, whimpering, cooing, chirping, etc.”.
How do you pronounce querulus?
In classical Latin, [ˈkʷɛ.rʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkʷɛː.ru.lus].