LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

queribundus

queribundus (feminine queribunda, neuter queribundum)
Classical[kʷɛ.rɪˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[kʷe.riˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivecomplaining, plaintive

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativequeribundusqueribundaqueribundum
genitivequeribundīqueribundaequeribundī
dativequeribundōqueribundaequeribundō
accusativequeribundumqueribundamqueribundum
ablativequeribundōqueribundāqueribundō
vocativequeribundequeribundaqueribundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativequeribundīqueribundaequeribunda
genitivequeribundōrumqueribundārumqueribundōrum
dativequeribundīsqueribundīsqueribundīs
accusativequeribundōsqueribundāsqueribunda
ablativequeribundīsqueribundīsqueribundīs
vocativequeribundīqueribundaequeribunda

quĕrĭbundus, a, um, adj. queror,
I. complaining (rare but class.).
A. Of persons: totos lustrat queribunda penates, Val. Fl. 7, 126. —
B. Of things: magnā et queribundā voce dicebat, Cic. Sull. 10, 30: senectus, Sil. 13, 583.

Origins

From queror (“to complain”) + -bundus.

Quick answers

What does queribundus mean in Latin?
queribundus, a adjective, means “complaining, plaintive”.
How do you pronounce queribundus?
In classical Latin, [kʷɛ.rɪˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kʷe.riˈbun.dus].