adverb
quamdiū
quamdiū (not comparable)
Classical[ˈkʷan.di.uː]Ecclesiastical[ˈkʷan.di.u]
Meaning
- not comparablehow long
Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium, Epistle CI
How well you live, not how long. - not comparableas long as, until, during
Quamdiū mihi cōnsulī dēsignātō, Catilīna, īnsidiātus es, nōn pūblicō mē praesidiō sed prīvātā dīligentiā dēfendī.
As long as I was consult-elect, Catiline, you plotted against me, [and] I defended myself not with a public guard but by private precautions.63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.11
quam-dĭu, less freq. quandĭu (mostly as two words, sometimes separated:
I.
quam voluit diu, Cic. Q. Fr. 1, 1, 7), adv. I. Interrog., how long ago? how long? quamdiu id factum est? Plaut. Capt. 5, 3, 3:
quandiu apud vos ero, Vulg. Marc. 9, 18.—II. Rel.
1. Of time, as long as, until, during (class.):
quamdiu potuit, tacuit, Caes. B. G. 1, 17: disces, quamdiu voles, Cic. Off. 1, 1, 2; Col. 12, 52, 13.— (b). Until (very rare):
jubebat, ut semper id comesset, quamdiu tamen melius invenisset, Lampr. Elag. 29, 7.— Comp.: quamdiutius, Not. Tir. p. 35.—Sup.: † quamdiutissime, Not. Tir. p. 35.—2. Of inference, inasmuch as, in that (late Lat.):
quandiu fecistis uni ex his fratribus, Vulg. Matt. 25, 40.Origins
Compound of quam (“how”) + diū (“long”)