LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

pulsō

pulsō (present infinitive pulsāre, perfect active pulsāvī, supine pulsātum)
Classical[ˈpʊɫ.soː]Ecclesiastical[ˈpul.so]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to push, strike, beat, batter, hammer; knock on; pulsate
  2. figurativelyto urge or drive on, impel, move, agitate, disturb, disquiet
  3. figurativelyto accuse, defame; injure, insult
  4. figurativelyto remove, put out of the way, drive away; dispel
  5. New Latinintransitiveto emit a pulse, to pulse
    Iam cum omnibus his bellum eſt alŋ̈ virorum cateruæ, qui non tm̃ hæc [arteria], ſed & membranas cerebri confirmant pulſare.1561, Galen, “De Pulsuum Differentijs Liber Quartus”, in Galeni Quarta Claſis, 3rd edition, page 64r:

Latīnē defined in Latin in our graded readers

saepe et fortiter percutiō; quī iānuam pulsat, intrāre vult.
pulsō -āre — in Mille Verba, Corpus Hūmānum

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Verberare · Icere · Ferire · Cædere · Pulsare · Mulcare · Pavire · Cudere

1. Verberare, ferire, and icere, mean, in a general sense, to strike, whether by throwing, hitting, or pushing; but the verberans makes his blow rebound; the iciens and feriens penetrate and wound, or break to pieces; the iciens (resembling in form jaciens) chiefly by throwing, for instance, fulmine ictus; the feriens, by pushing, for instance, murum ariete; whereas cædere, pulsare, and mulcare, denote especially striking, generally with a weapon; cædere, with a weapon that cuts and wounds, a hatchet, sword, whip, rod, strap; pulsare and mulcare, with a hard weapon, stick or fist. Pulsare has any object whatever, man, a door, the ground; mulcare, like to cudgel, only an object that can feel pain, especially man. 2. Verberare, in a narrower sense, denotes a quiet chastisement by the blows of a stick, which is generally appointed, as a formal punishment, by the competent authorities; whereas pulsare and mulcare, a misusage by blows or thrusts, which is administered as mere vengeance by unauthorized persons; pulsare (from pellere) as a slighter misusage with hand or stick, which principally hurts the honor and dignity of the person misused; mulcare (μαλάξαι, malaxare), a rougher misusage, with fists or clubs, which aims principally at physical pain, like a sound drubbing. 3. Pavire (παίειν) means to beat, in order to make a soft mass solid; cudere, in order to widen or extend a solid mass. Fulgere, battuere, and cajare are antiquated or vulgar expressions for beating. (v. 67.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pulsōpulsābampulsābōpulsāvīpulsāverampulsāverō
pulsārō
2nd sg.pulsāspulsābāspulsābispulsāvistī
pulsāstī
pulsāverās
pulsārās
pulsāveris
3rd sg.pulsatpulsābatpulsābitpulsāvitpulsāverat
pulsārat
pulsāverit
pulsārit
1st pl.pulsāmuspulsābāmuspulsābimuspulsāvimuspulsāverāmuspulsāverimus
pulsārimus
2nd pl.pulsātispulsābātispulsābitispulsāvistis
pulsāstis
pulsāverātis
pulsārātis
pulsāveritis
pulsāritis
3rd pl.pulsantpulsābantpulsābuntpulsāvērunt
pulsāvēre, pulsārunt
pulsāverant
pulsārant
pulsāverint
pulsārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pulsempulsārempulsāverim
pulsārim
pulsāvissem
pulsāssem
2nd sg.pulsēspulsārēspulsāverīspulsāvissēs
pulsāssēs
3rd sg.pulsetpulsāretpulsāverit
pulsārit
pulsāvisset
pulsāsset
1st pl.pulsēmuspulsārēmuspulsāverīmus
pulsārīmus
pulsāvissēmus
pulsāssēmus
2nd pl.pulsētispulsārētispulsāverītis
pulsārītis
pulsāvissētis
pulsāssētis
3rd pl.pulsentpulsārentpulsāverint
pulsārint
pulsāvissent
pulsāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pulsorpulsābarpulsābor
2nd sg.pulsāris
pulsāre
pulsābāris
pulsābāre
pulsāberis
pulsābere
3rd sg.pulsāturpulsābāturpulsābitur
1st pl.pulsāmurpulsābāmurpulsābimur
2nd pl.pulsāminīpulsābāminīpulsābiminī
3rd pl.pulsanturpulsābanturpulsābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pulserpulsārer
2nd sg.pulsēris
pulsēre
pulsārēris
pulsārēre
3rd sg.pulsēturpulsārētur
1st pl.pulsēmurpulsārēmur
2nd pl.pulsēminīpulsārēminī
3rd pl.pulsenturpulsārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pulsāpulsāre
pres. 2nd pl.pulsātepulsāminī
fut. 2nd sg.pulsātōpulsātor
fut. 3rd sg.pulsātōpulsātor
fut. 2nd pl.pulsātōte—
fut. 3rd pl.pulsantōpulsantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepulsārepulsārī
pulsārier
perfect infinitivepulsāvisse
pulsāsse
pulsātum esse
future infinitivepulsātūrum essepulsātum īrī
present participlepulsāns
pulsante, pulsantem, pulsantēs, pulsantī, pulsantia, pulsantibus, pulsantis, pulsantīs, pulsantium
—
perfect participle—pulsātus
pulsāta, pulsātā, pulsātae, pulsātam, pulsātārum, pulsātās, pulsātī, pulsātōrum, pulsātōs
future participlepulsātūrus
pulsātūra, pulsātūrā, pulsātūrae, pulsātūram, pulsātūrārum, pulsātūrās, pulsātūre, pulsātūrī, pulsātūrīs, pulsātūrō, pulsātūrōrum, pulsātūrōs, pulsātūrum
pulsandus
pulsanda, pulsandā, pulsandae, pulsandam, pulsandārum, pulsandās, pulsande, pulsandīs, pulsandōrum, pulsandōs
gerundpulsandī, pulsandō, pulsandumsupinepulsātum, pulsātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ostium, fores pulsare
to knock at the door.

pulso, āvi, ātum (
I. inf. parag. pulsarier, Lucr. 4, 931), 1, v. freq. a. id., to push, strike, beat (cf.: tundo, ferio, pello).
I. Lit.: cum pulsetur agiteturque incursione atomorum sempiternā, Cic. N. D. 1, 41, 114: semine in pila pulsato, Plin. 19, 8, 45, § 158: lictores ad pulsandos verberandosque homines exercitatissimi, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142; cf.: pulsari alios et verberari, id. ib. 2, 3, 26, § 66: pulsatus parens, Verg. A. 6, 609: legatos pulsasse dicebantur, Liv. 38, 42; Tac. H. 4, 45: ubi tu pulsas, ego vapulo tantum, Juv. 3, 289: ostium, to knock, Plaut. Bacch. 4, 1, 7: ostia, Hor. S. 1, 1, 10; cf. ostiatim, Quint. 5, 10, 122: fores, Ov. M. 5, 448; so, pulso alone: pulsate, et aperietur vobis, Vulg. Matt. 7, 7: humum ter pede, to stamp upon the ground, Ov. F. 6, 330: gyrum pulsat equis, Prop. 4, 13, 11; cf.: tellurem pede libero, Hor. C. 1, 37, 1: prata choreis, Claud. Laud. Stil. 2, 381.—Of military engines: ariete muros, Verg. A. 12, 706: ariete turres, Sil. 16, 696: moenia Romae, id. 6, 643: cuspide portas, id. 12, 565: pulsabant turrim ariete, Amm. 20, 11, 21: moenia Leptitana, id. 28, 6, 15.—Of musical instruments: chordas digitis et pectine eburno, to strike, play upon, Verg. A. 6, 647: chelyn, Val. Fl. 1, 139: pectine nervos, Sil. 5, 463: cymbala, Juv. 9, 62.—Of things: pulsant arva ligones, Ov. Am. 3, 10, 31; id. M. 11, 529: nervo pulsante sagittae, Verg. G. 4, 313.—
B. Transf., to strike against, to strike, touch any thing (poet.): ipse arduus altaque pulsat Sidera, Verg. A. 3, 619; 10, 216; Sil. 9, 450: vasto qui vertice nubila pulsat, Val. Fl. 4, 149.—Of abstract subjects: ululatus pulsat aures, Claud. B. Get. 625.—
II. Trop.
A. In gen., to urge or drive on, to impel, to set in violent motion, to move, agitate, disturb, disquiet: dormientium animos, Cic. Div. 2, 58, 120: multa in unum locum confluunt, quae meum pectus pulsant, Plaut. Ep. 4, 1, 3: quae te vecordia pulsat, Ov. M. 12, 228: corda pavor pulsans, Verg. G, 3, 105; cf.: curru Phoebe medium pulsabat Olympum, id. A. 10, 216: variā meritos formidine pulsant, Val. Fl. 3, 390: urbes rumoribus, to disturb, Petr. p. 679: invidia pulsat pectus, Sen. Agam. 134: aliquem querelis, Stat. Th. 8, 249; cf.: astra querelis, Claud. in Eutr. 2, prooem. § 51: superos vocibus, Sen. Herc. Oet. 1671.—
B. In partic.
1. To attack before a tribunal, i. e. to arraign, accuse: ex contractu ejus obligatus, pro quo pulsabatur, Dig. 11, 1, 11: non imponitur necessitas aliis pulsantibus respondere, ib. 5, 1, 2 med.—
2. Transf., in gen., to accuse, defame: pulsari crimine falso, Claud. B. Gild. 170: injusta Tartara, to accuse, charge, Stat. S. 5, 5, 77: apud principis aures existimationem viri fortis invidiā gravi pulsarent, Amm. 18, 4, 4.—
C. To drive away, remove, put out of the way, Dig. 19, 2, 15, § 1: pericula, Claud. VI. Cons. Hon. 465.—
D. To injure, insult: pulsatos infecto foedere divos, Verg. A. 12, 286: pulsatae majestatis imperii reus, of treason, Amm. 14, 7, 7.

Origins

From pellō (“drive, strike”, supine stem puls-) + -tō (forming frequentatives), compare pultō

Quick answers

What does pulsō mean in Latin?
pulsō, a verb, means “to push, strike, beat, batter, hammer; knock on; pulsate”.
What are the principal parts of pulsō?
pulsō, pulsāre, pulsāvī, pulsātum (first conjugation).
How do you pronounce pulsō?
In classical Latin, [ˈpʊɫ.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpul.so].