LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

pullō1

pullō (present infinitive pullāre, perfect active pullāvī, supine pullātum)

Meaning

  1. to put forth, sprout out, germinate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pullōpullābampullābōpullāvīpullāverampullāverō
2nd sg.pullāspullābāspullābispullāvistīpullāverāspullāveris
3rd sg.pullatpullābatpullābitpullāvitpullāveratpullāverit
1st pl.pullāmuspullābāmuspullābimuspullāvimuspullāverāmuspullāverimus
2nd pl.pullātispullābātispullābitispullāvistispullāverātispullāveritis
3rd pl.pullantpullābantpullābuntpullāvērunt
pullāvēre
pullāverantpullāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pullempullārempullāverimpullāvissem
2nd sg.pullēspullārēspullāverīspullāvissēs
3rd sg.pulletpullāretpullāveritpullāvisset
1st pl.pullēmuspullārēmuspullāverīmuspullāvissēmus
2nd pl.pullētispullārētispullāverītispullāvissētis
3rd pl.pullentpullārentpullāverintpullāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pullorpullābarpullābor
2nd sg.pullāris
pullāre
pullābāris
pullābāre
pullāberis
pullābere
3rd sg.pullāturpullābāturpullābitur
1st pl.pullāmurpullābāmurpullābimur
2nd pl.pullāminīpullābāminīpullābiminī
3rd pl.pullanturpullābanturpullābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pullerpullārer
2nd sg.pullēris
pullēre
pullārēris
pullārēre
3rd sg.pullēturpullārētur
1st pl.pullēmurpullārēmur
2nd pl.pullēminīpullārēminī
3rd pl.pullenturpullārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pullāpullāre
pres. 2nd pl.pullātepullāminī
fut. 2nd sg.pullātōpullātor
fut. 3rd sg.pullātōpullātor
fut. 2nd pl.pullātōte—
fut. 3rd pl.pullantōpullantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepullārepullārī
perfect infinitivepullāvissepullātum esse
future infinitivepullātūrum essepullātum īrī
present participlepullāns—
perfect participle—pullātus
future participlepullātūruspullandus
gerundpullandī, pullandō, pullandumsupinepullātum, pullātū

pullo, āre, v. n. id.,
I. to put forth, sprout out, germinate, Calp. Ecl. 5, 19.

Origins

From pullus.

Descendants
  • Italianpollare
  • Portuguesepular
  • Galicianpular
proper noun · masculinethird declension
Pullō2
Pullō m sg (genitive Pullōnis)
Classical[ˈpʊl.loː]Ecclesiastical[ˈpul.lo]

Meaning

  1. a Roman cognomen
  2. Titus Pullō: a Roman centurion mentioned by Julius Caesar.

Declension

declension
formsingularplural
nominativePullō—
genitivePullōnis—
dativePullōnī—
accusativePullōnem—
ablativePullōne—
vocativePullō—

Quick answers

What does pullō mean in Latin?
pullō, a verb, means “to put forth, sprout out, germinate”.
What are the principal parts of pullō?
pullō, pullāre, pullāvī, pullātum (first conjugation).