pulchritūdō
Meaning
- beauty, attractiveness
- excellence
- broadlya beautiful thing
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod pulchrum facit; fōrma pulchra.Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Formosus · Pulcher · Venustus
1. Formosus means beauty, as far as it excites pleasure and delight by fineness of form; pulchrum, as far as it excites admiration, is imposing, and satisfies the taste by its perfectness; venustum, as far as by its charms it excites desire, and captivates. Formositas works on the natural sense of beauty; pulchritudo, on the cultivated taste; venustas, on the more refined sensuality. Suet. Ner. 51. Fuit vultu pulchro magis quam venusto; that is, it had perfect and regular beauty rather than pleasing features, and possessed a cold, heartless sort of beauty, by which no one felt attracted. Comp. Catull. lxxxvi. Hor. A. P. 99. Cic. Off. i. 36. 2. Venustas, loveliness, is of higher import than gratia, grace; the former transports, the latter only attracts. (iii. 29.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pulchritūdō | pulchritūdinēs |
| genitive | pulchritūdinis | pulchritūdinum |
| dative | pulchritūdinī | pulchritūdinibus |
| accusative | pulchritūdinem | pulchritūdinēs |
| ablative | pulchritūdine | pulchritūdinibus |
| vocative | pulchritūdō | pulchritūdinēs |
ut corporis est quaedam apta figura membrorum cum coloris quādam suavitate eaque dicitur pulchritudo, Cic. Tusc. 4, 13, 31: simulacri, Cic. Verr. 2, 4, 33, § 72; cf. corporis, id. Off. 1, 28, 98: pulchritudinis duo genera sunt, quorum in altero venustas est, in altero dignitas, venustatem muliebrem dicere debemus, dignitatem virilem, id. ib. 1, 36, 130: pulchritudinis habere verissimum judicium, id. Inv. 2, 1, 3: equi, Gell. 3, 9, 8: urbis, Flor. 2, 6, 34: flammae, Suet. Ner. 38: operis, Plin. Ep. 10, 46, 3.—oratoris, Cic. de Or. 3, 19, 71: verborum, Quint. 3, 7, 12: orationis, Petr. 2: honestum suā pulchritudine specieque laudabile, Cic. Fin. 2, 15, 38: splendor pulchritudoque virtutis? id. Off. 2, 10, 37; cf.: ut Isocratis memorat pulchritudo, i. e. the charming writer, Amm. 30, 8, 6.—pulchritudines, i. e. beautiful jewels, Plin. 37, 9, 46, § 129.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-tu- Proto-Indo-European *-d- Proto-Indo-European *-Hō Proto-Italic *-tūdō Latin -tūdō Latin pulchritūdō From pulcher (“beautiful”) + -tūdō.
- Italianpulcritudine
- Englishpulchritudefrom Middle English pulcritude
- Portuguesepulcritude
- Spanishpulcritud
In English words that came into English from pulchritūdō
- pulchritudepulchritūdō
- pulchritudinouspulchritūdō