adjectivefirst/second-declension adjective
pugneus
pugneus (feminine pugnea, neuter pugneum)
Classical[ˈpʊŋ.ne.ʊs]Ecclesiastical[ˈpuɲ.ɲe.us]
Meaning
- adjectiverelationalfist
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pugneus | pugnea | pugneum |
| genitive | pugneī | pugneae | pugneī |
| dative | pugneō | pugneae | pugneō |
| accusative | pugneum | pugneam | pugneum |
| ablative | pugneō | pugneā | pugneō |
| vocative | pugnee | pugnea | pugneum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | pugneī | pugneae | pugnea |
| genitive | pugneōrum | pugneārum | pugneōrum |
| dative | pugneīs | pugneīs | pugneīs |
| accusative | pugneōs | pugneās | pugnea |
| ablative | pugneīs | pugneīs | pugneīs |
| vocative | pugneī | pugneae | pugnea |
pugnĕus, a, um, adj. pugnus,
I. of or belonging to the fist:
mergae, i. e. blows with the fist, Plaut. Rud. 3, 4, 57.Origins
Proto-Indo-European *pewǵ-der. Proto-Indo-European *puǵnos Proto-Italic *pugnos Latin pugnus Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin pugneus From pugnus (“fist”) + -eus.