LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pugnātōrius

pugnātōrius (feminine pugnātōria, neuter pugnātōrium)
Classical[pʊŋ.naːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[puɲ.ɲaˈtɔː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveof or belonging to a fighter or combatant

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepugnātōriuspugnātōriapugnātōrium
genitivepugnātōriīpugnātōriaepugnātōriī
dativepugnātōriōpugnātōriaepugnātōriō
accusativepugnātōriumpugnātōriampugnātōrium
ablativepugnātōriōpugnātōriāpugnātōriō
vocativepugnātōriepugnātōriapugnātōrium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepugnātōriīpugnātōriaepugnātōria
genitivepugnātōriōrumpugnātōriārumpugnātōriōrum
dativepugnātōriīspugnātōriīspugnātōriīs
accusativepugnātōriōspugnātōriāspugnātōria
ablativepugnātōriīspugnātōriīspugnātōriīs
vocativepugnātōriīpugnātōriaepugnātōria

pugnātōrĭus, a, um, adj. pugnator,
I. of or belonging to a fighter or combatant, fighting: arma, i. e. sharp weapons (opp. rudes), Suet. Calig. 54: mucro, Sen. Contr. 2 praef.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin pugnātōrius From pugnātor (“fighter, combatant”) + -ius.

Quick answers

What does pugnātōrius mean in Latin?
pugnātōrius, a adjective, means “of or belonging to a fighter or combatant”.
How do you pronounce pugnātōrius?
In classical Latin, [pʊŋ.naːˈtoː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [puɲ.ɲaˈtɔː.ri.us].