LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

pugillāris

pugillāris (neuter pugillāre)
Classical[pʊ.ɡɪlˈlaː.rɪs]Ecclesiastical[pu.d͡ʒilˈlaː.ris]
pugillāria pl. nom. n.; pl. acc. n.; pl. voc. n.

Meaning

  1. relationaltwo terminationfist

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepugillārispugillārispugillāre
genitivepugillārispugillārispugillāris
dativepugillārīpugillārīpugillārī
accusativepugillārempugillārempugillāre
ablativepugillārīpugillārīpugillārī
vocativepugillārispugillārispugillāre
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepugillārēspugillārēspugillāria
genitivepugillāriumpugillāriumpugillārium
dativepugillāribuspugillāribuspugillāribus
accusativepugillārīs
pugillārēs
pugillārīs
pugillārēs
pugillāria
ablativepugillāribuspugillāribuspugillāribus
vocativepugillārēspugillārēspugillāria

pŭgillāris, e (pūg-, Juv. 11, 156), adj. pugillus,
I. of or belonging to the fist or hand, that can be held in the hand: testiculi, Juv. 11, 156: cerae, i. e. writing-tablets, Prud. στεφ. 9, 15; more freq. subst.: pŭgillā-res, ĭum, m. (sc. libelli), writing-tablets, Sen. Ep. 15, 6; 108, 6; Plin. 16, 16, 27, § 68; 13, 11, 21, § 69; Plin. Ep. 1, 6, 1; 6, 5, 6; Suet. Aug. 39; sing., Vulg. Luc. 1, 39.—Also pŭgillāria, ĭum, n., Laber. ap. Charis. p. 75 P.; Cat. 42, 4; Gell. 17, 9, 17.—In sing.: pŭgillar, āris, n., a writing-tablet, Aus. Epig. 146.

Origins

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin pugillāris From pugillus (“a handful, fistful”) + -āris.

Quick answers

What does pugillāris mean in Latin?
pugillāris, a adjective, means “fist”.
How do you pronounce pugillāris?
In classical Latin, [pʊ.ɡɪlˈlaː.rɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pu.d͡ʒilˈlaː.ris].