noun · masculinethird declension
pugilis
pugilis m (genitive pugilis)
Classical[ˈpʊ.ɡɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈpuː.d͡ʒi.lis]
Meaning
- masculineboxer, pugilist
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | pugilis | pugilēs |
| genitive | pugilis | pugilium |
| dative | pugilī | pugilibus |
| accusative | pugilem | pugilēs pugilīs |
| ablative | pugile | pugilibus |
| vocative | pugilis | pugilēs |
Origins
Alternative form of pugil (“boxer”).