LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

pugilātor

pugilātor m (genitive pugilātōris)
Classical[pʊ.ɡɪˈɫaː.tɔr]Ecclesiastical[pu.d͡ʒiˈlaː.tor]

Meaning

  1. boxer, pugilist

Declension

declension
formsingularplural
nominativepugilātorpugilātōrēs
pugillātōrēs
genitivepugilātōris
pugillātōris
pugilātōrum
pugillātōrum
dativepugilātōrī
pugillātōrī
pugilātōribus
pugillātōribus
accusativepugilātōrem
pugillātōrem
pugilātōrēs
pugillātōrēs
ablativepugilātōre
pugillātōre
pugilātōribus
pugillātōribus
vocativepugilātorpugilātōrēs
pugillātōrēs

pŭgĭlātor, ōris, m. id.,
I. a boxer, pugilist (post-class. for pugil), Arn. 1, 10.

Origins

From pugil.

Descendants
  • Italianpugilatore

Quick answers

What does pugilātor mean in Latin?
pugilātor, a noun, means “boxer, pugilist”.
What is the genitive of pugilātor?
The genitive singular is pugilātōris. pugilātor is masculine, third declension.
How do you pronounce pugilātor?
In classical Latin, [pʊ.ɡɪˈɫaː.tɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [pu.d͡ʒiˈlaː.tor].