LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

puerīlis

puerīlis (neuter puerīle, comparative puerīlior, superlative puerīlissimus, adverb puerīliter)
Classical[pu.ɛˈriː.lɪs]Ecclesiastical[pu.eˈriː.lis]

Meaning

  1. two terminationboyish, youthful
  2. figurativelytwo terminationimmature, childish

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepuerīlispuerīlispuerīle
genitivepuerīlispuerīlispuerīlis
dativepuerīlīpuerīlīpuerīlī
accusativepuerīlempuerīlempuerīle
ablativepuerīlīpuerīlīpuerīlī
vocativepuerīlispuerīlispuerīle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepuerīlēspuerīlēspuerīlia
genitivepuerīliumpuerīliumpuerīlium
dativepuerīlibuspuerīlibuspuerīlibus
accusativepuerīlīs
puerīlēs
puerīlīs
puerīlēs
puerīlia
ablativepuerīlibuspuerīlibuspuerīlibus
vocativepuerīlēspuerīlēspuerīlia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

disciplina (institutio) puerilis (not liberorum)
the teaching of children.
artes, quibus aetas puerilis ad humanitatem informari solet
the usual subjects taught to boys.
doctrinae, quibus aetas puerilis impertiri solet (Nep. Att. 1. 2)
the usual subjects taught to boys.

pŭĕrīlis, e, adj. puer.
I. Lit., boyish, childish, youthful (class.): puerili specie, senili prudentiā, Cic. Div. 2, 23, 50: aetas, id. Arch. 3, 4; cf. tempus, Ov. M. 6, 719: disciplina, Cic. N. D. 1, 26, 72; id. Rep. 4, 3, 3: institutio, id. de Or. 2, 1, 1: doctrina, id. ib. 3, 31, 125; Quint. 1, 1, 9: delectatio, Cic. Fin. 1, 21, 72: regnum, Liv. 1, 3: blanditiae, Ov. M. 6, 626: manus, Cels. 3, 27, 3: ostrum, the prœtexta, Stat. S. 5, 2, 66: agmen, a troop of boys, Verg. A. 5, 548.—In distinction from virgineus: (faciem) virgineam in puero, puerilem in virgine possis (dicere), boyish, Ov. M. 8, 323.—
B. In partic., in mal. part.: officium, Plaut. Cist. 4, 1, 5: supplicium, Mart. 2, 60, 2; and absol. puerile, id. 9, 67, 3; cf.: puerile obtulit corollarium, App. M. 3, p. 138, 13; Hyg. Fab. 189.—
II. Transf., boyish, childish, puerile, trivial, silly (rare but class.): acta illa res est animo virili, consilio puerili, Cic. Att. 14, 21, 3: sententia, Ter. Phorm. 5, 7, 56: vota, Ov. Tr. 3, 8, 11: res (with insubidae, inertes), Gell. 18, 8, 1: isagogae, id. 1, 2, 6: puerile est, Ter. And. 2, 6, 18.—Comp.: si puerilius his ratio esse evincet amare, Hor. S. 2, 3, 250. —Hence, adv.: pŭĕrīlĭtĕr, like a child: ludentes, Phaedr. 3, 8, 5: blandiri, Liv. 21, 1.—
B. Childishly, foolishly, sillily: stultus, Plaut. Pers. 4, 4, 42; Cic. Fin. 1, 6, 19: facere, id. Ac. 2, 11, 33; 2, 17, 54; Tac. H. 4, 86.

Origins

Proto-Indo-European *-elis Proto-Italic *-elis Latin -ilis Latin -īlis Latin puerīlis From puer (“boy”) + -īlis.

Descendants
  • Catalanpueril
  • Englishpuerile
  • Frenchpuéril
  • Germanpueril
  • Italianpuerile
  • Portuguesepueril
  • Spanishpueril

In English words that came into English from puerīlis

  • puerilepuerīlis
  • puerilitypuerīlitās

Quick answers

What does puerīlis mean in Latin?
puerīlis, a adjective, means “boyish, youthful; immature, childish”.
How do you pronounce puerīlis?
In classical Latin, [pu.ɛˈriː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pu.eˈriː.lis].