LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pudōrātus

pudōrātus (feminine pudōrāta, neuter pudōrātum)
Classical[pʊ.doːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[pu.doˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectiveshamefaced, bashful, modest, chaste

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepudōrātuspudōrātapudōrātum
genitivepudōrātīpudōrātaepudōrātī
dativepudōrātōpudōrātaepudōrātō
accusativepudōrātumpudōrātampudōrātum
ablativepudōrātōpudōrātāpudōrātō
vocativepudōrātepudōrātapudōrātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepudōrātīpudōrātaepudōrāta
genitivepudōrātōrumpudōrātārumpudōrātōrum
dativepudōrātīspudōrātīspudōrātīs
accusativepudōrātōspudōrātāspudōrāta
ablativepudōrātīspudōrātīspudōrātīs
vocativepudōrātīpudōrātaepudōrāta

pŭdōrātus, a, um, adj. pudor,
I. shamefaced, modest, chaste (post-class.): mulier sancta et pudorata, Vulg. Ecclus. 26, 19: pudoratissima virgo, Joann. Sarisb. 8, 11.

Origins

From pudor (“shamefacedness, modesty; chastity”), from pudet (“it shames”).

Quick answers

What does pudōrātus mean in Latin?
pudōrātus, a adjective, means “shamefaced, bashful, modest, chaste”.
How do you pronounce pudōrātus?
In classical Latin, [pʊ.doːˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pu.doˈraː.tus].