LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

pudēfactus

pudēfactus (feminine pudēfacta, neuter pudēfactum)
Classical[pʊ.deːˈfak.tʊs]Ecclesiastical[pu.deˈfak.tus]

Meaning

  1. adjectiveashamed

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepudēfactuspudēfactapudēfactum
genitivepudēfactīpudēfactaepudēfactī
dativepudēfactōpudēfactaepudēfactō
accusativepudēfactumpudēfactampudēfactum
ablativepudēfactōpudēfactāpudēfactō
vocativepudēfactepudēfactapudēfactum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepudēfactīpudēfactaepudēfacta
genitivepudēfactōrumpudēfactārumpudēfactōrum
dativepudēfactīspudēfactīspudēfactīs
accusativepudēfactōspudēfactāspudēfacta
ablativepudēfactīspudēfactīspudēfactīs
vocativepudēfactīpudēfactaepudēfacta

pŭdēfactus, a, um, Part. [pudeo-facio],
I. ashamed: pudefactus oris deformitate, Gell. 15, 17, 1.

Origins

From pudet (“it shames”) + faciō (“do, make”).

Quick answers

What does pudēfactus mean in Latin?
pudēfactus, a adjective, means “ashamed”.
How do you pronounce pudēfactus?
In classical Latin, [pʊ.deːˈfak.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pu.deˈfak.tus].