LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

prūdentia

prūdentia f (genitive prūdentiae)
Classical[pruːˈdɛn.ti.a]Ecclesiastical[pruˈdɛn.t͡si.a]

Meaning

  1. acquaintance, knowledge, skilfulness
  2. sagacity, prudence, discretion, discreetness
  3. foresight
    Potestne quicquam stultius esse quam quorundam sensus, hominum eorum dico qui prudentiam iactant?Can anything be sillier than the point of view of certain people—I mean those who boast of their foresight?c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, De brevitate vitae 9
  4. wisdom
    Deuteronomy 32:28 Latin Vulgate

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprūdentiaprūdentiae
genitiveprūdentiaeprūdentiārum
dativeprūdentiaeprūdentiīs
accusativeprūdentiamprūdentiās
ablativeprūdentiāprūdentiīs
vocativeprūdentiaprūdentiae

prūdentĭa, ae, f. prudens.
I. A foreseeing (very rare): id enim est sapientis providere: ex quo sapientia est appellata prudentia, Cic. Fragm. ap. Non. 41, 31: futurorum, id. Sen. 21, 78.—
II. Acquaintance with a thing, knowledge of a matter, skill in a matter: juris publici, Cic. de Or. 1, 60, 256: juris civilis, Nep. Cim. 2, 1: legum, Cic. Rep. 2, 36, 61; cf. id. Mur. 13, 28: physicorum, id. Div. 2, 4, 11: cani rectoris, Juv. 12, 32; 10, 48.—
B. Esp., = juris prudentia, Just. Inst. praef. § 2.—
III. Sagacity, good sense, intelligence, prudence, practical judgment, discretion: prudentia constat ex scientiā rerum bonarum et malarum et nec bonarum nec malarum, Cic. N. D. 3, 15, 38: prudentia tribus partibus constare videtur, memoriā, intellegentiā, providentiā, id. Inv. 2, 53, 160; cf. Auct. Her. 3, 2, 3: prudentia, quam Graeci φρόνησιν, est rerum expetendarum fugiendarumque scientia, Cic. Off. 1, 43, 153: prudentia cernitur in delectu bonorum et malorum, id. Fin. 5, 23, 67: ut medicina valetudinis, sic vivendi ars est prudentia, id. ib. 5, 6, 16: civilis prudentia, statesmanship, id. Rep. 2, 25, 46; id. Inv. 2, 53, 159: ad omnes res adhibere prudentiam, id. Att. 12, 4, 2; Col. 12, 57, 6; 1, 1, 1: rerum fato prudentia major, Verg. G. 1, 416: velox, ready, Pers. 4, 4: si ratio et prudentia curas aufert, Hor. Ep. 1, 11, 25.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprūdentia

Proto-Indo-European *weyd- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *widéh₁yeti Proto-Italic *widēō Latin videō Latin prōvideō Latin prōvidēns Latin prūdēns Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin prūdentia From prūdēns + -ia. Compare prōvidentia.

Descendants
  • Catalanprudència
  • Frenchprudence
  • Italianprudenza
  • Occitanprudéncia
  • Portugueseprudência
  • Romanianprudență
  • Spanishprudencia
  • Friulianprudence
  • Galicianprudencia
  • Piedmonteseprudensa

In English words that came into English from prūdentia

  • prudenceprūdentia
  • prudentialprūdentia

Quick answers

What does prūdentia mean in Latin?
prūdentia, a noun, means “acquaintance, knowledge, skilfulness; sagacity, prudence, discretion, discreetness; foresight”.
What is the genitive of prūdentia?
The genitive singular is prūdentiae. prūdentia is feminine, first declension.
How do you pronounce prūdentia?
In classical Latin, [pruːˈdɛn.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [pruˈdɛn.t͡si.a].
Where does prūdentia come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prūdentia.