LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

prōsternō

prōsternō (present infinitive prōsternere, perfect active prōstrāvī, supine prōstrātum)
Classical[proːsˈtɛr.noː]Ecclesiastical[prosˈtɛr.no]

Meaning

  1. to strew in front of
  2. to prostrate, knock down, throw to the ground
  3. to overthrow or subvert
  4. to lay low, make fallen

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōsternōprōsternēbamprōsternamprōstrāvīprōstrāveramprōstrāverō
2nd sg.prōsternisprōsternēbāsprōsternēsprōstrāvistīprōstrāverāsprōstrāveris
3rd sg.prōsternitprōsternēbatprōsternetprōstrāvitprōstrāveratprōstrāverit
1st pl.prōsternimusprōsternēbāmusprōsternēmusprōstrāvimusprōstrāverāmusprōstrāverimus
2nd pl.prōsternitisprōsternēbātisprōsternētisprōstrāvistisprōstrāverātisprōstrāveritis
3rd pl.prōsternuntprōsternēbantprōsternentprōstrāvērunt
prōstrāvēre
prōstrāverantprōstrāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōsternamprōsterneremprōstrāverimprōstrāvissem
2nd sg.prōsternāsprōsternerēsprōstrāverīsprōstrāvissēs
3rd sg.prōsternatprōsterneretprōstrāveritprōstrāvisset
1st pl.prōsternāmusprōsternerēmusprōstrāverīmusprōstrāvissēmus
2nd pl.prōsternātisprōsternerētisprōstrāverītisprōstrāvissētis
3rd pl.prōsternantprōsternerentprōstrāverintprōstrāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōsternorprōsternēbarprōsternar
2nd sg.prōsterneris
prōsternere
prōsternēbāris
prōsternēbāre
prōsternēris
prōsternēre
3rd sg.prōsterniturprōsternēbāturprōsternētur
1st pl.prōsternimurprōsternēbāmurprōsternēmur
2nd pl.prōsterniminīprōsternēbāminīprōsternēminī
3rd pl.prōsternunturprōsternēbanturprōsternentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōsternarprōsternerer
2nd sg.prōsternāris
prōsternāre
prōsternerēris
prōsternerēre
3rd sg.prōsternāturprōsternerētur
1st pl.prōsternāmurprōsternerēmur
2nd pl.prōsternāminīprōsternerēminī
3rd pl.prōsternanturprōsternerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōsterneprōsternere
pres. 2nd pl.prōsterniteprōsterniminī
fut. 2nd sg.prōsternitōprōsternitor
fut. 3rd sg.prōsternitōprōsternitor
fut. 2nd pl.prōsternitōte—
fut. 3rd pl.prōsternuntōprōsternuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōsternereprōsternī
perfect infinitiveprōstrāvisseprōstrātum esse
future infinitiveprōstrātūrum esseprōstrātum īrī
present participleprōsternēns—
perfect participle—prōstrātus
prōstrāta, prōstrātā, prōstrātae, prōstrātam, prōstrātārum, prōstrātās, prōstrāte, prōstrātī, prōstrātīs, prōstrātō, prōstrātōrum, prōstrātōs
future participleprōstrātūrus
prōstrātūra, prōstrātūrā, prōstrātūrae, prōstrātūram, prōstrātūrārum, prōstrātūrās, prōstrātūre, prōstrātūrī, prōstrātūrīs, prōstrātūrō, prōstrātūrōrum, prōstrātūrōs, prōstrātūrum
prōsternendus
prōsternundus, prōsternenda, prōsternendā, prōsternendae, prōsternendam, prōsternendārum, prōsternendās, prōsternende, prōsternendīs, prōsternendōrum, prōsternendōs
gerundprōsternendī, prōsternendō, prōsternendumsupineprōstrātum, prōstrātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

humi prosternere aliquem
to throw any one to the ground.
prosternere, profligare hostem
to rout the enemy.
ad pedes alicuius se proicere, se abicere, procumbere, se prosternere
to throw oneself at some one's feet.

prō-sterno, strāvi, strātum, 3, v. a.,
I. to strew in front of, to strew before one; also, to throw to the ground, throw down, overthrow, prostrate (syn.: fundo, profligo, provolvo).
I. Lit.: eo prosternebant folia farferi, Plaut. Poen. 2, 31 (al. praesternebant): ceteros ruerem ... et prosternerem, Ter. Ad. 3, 2, 21: pondere silvam, Ov. M. 8, 776: prostraturus humi corpus, Curt. 8, 5, 6; cf. Liv. 9, 6: se ad pedes alicujus, Cic. Phil. 2, 18, 45; so, prosternere se et supplicare alicui, id. Planc. 20, 50: his auditis prostraverant se omnes humi, Liv. 45, 20, 9: hostem prostravit, fudit, occidit, Cic. Phil. 14, 10, 27: hostem ferro, Sil. 7, 397: legio prosternitur latis arvis, Val. Fl. 6, 508: telo virum, id. ib. 3, 185: lapsu equi prostratus, Tac. H. 4, 34.—
II. Trop.
1. To throw to the ground, to overthrow, subvert, ruin, destroy, etc. (freq. and class.): omnia cupiditate ac furore, Cic. Clu. 6, 15; 31, 70; cf.: jacet ille nunc prostratus, id. Cat. 2, 1, 2; and: afflicta ct prostrata virtus, id. de Or. 2, 52, 211; id. Leg. 2, 17, 42: malevolorum obtrectationes, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 9, 1: mores civitatis, Plin. 36, 15, 24, § 113: carminum studium, Tac. Or 11: se prosternere, to demean or debase one's self, Cic. Par. 1, 14: prostrata est Philisthaea omnis, Vulg. Isa. 14, 31.—
2. To prostitute, Suet. Caes. 2; id. Tib. 35; id. Calig. 24; Just. 12, 7, 11; Arn. 2, 73 (in Plin Pan. 31 the true read. is praesterni).

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōsternō

Proto-Indo-European *ster- Proto-Indo-European *sterh₃- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *str̥néh₃ti Proto-Italic *stornō Latin sternō Latin prōsternō From prō- + sternō.

Descendants
  • Englishprostrate
  • Englishprostern
  • Frenchprostrer
  • Frenchprosterner
  • Italianprostrare
  • Italianprosternare
  • Portugueseprostrar
  • Portugueseprosternar
  • Spanishprostrar
  • Spanishpostrar

In English words that came into English from prōsternō

  • prostrateprōstrātus
  • prostrationprōstrātiō

Quick answers

What does prōsternō mean in Latin?
prōsternō, a verb, means “to strew in front of; to prostrate, knock down, throw to the ground; to overthrow or subvert”.
What are the principal parts of prōsternō?
prōsternō, prōsternere, prōstrāvī, prōstrātum (third conjugation).
How do you pronounce prōsternō?
In classical Latin, [proːsˈtɛr.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [prosˈtɛr.no].
Where does prōsternō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōsternō.