LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation, third person-only in the passive

prōsiliō

prōsiliō (present infinitive prōsilīre, perfect active prōsiluī or prōsilīvī or prōsiliī, supine prōsultum)
Classical[proːˈsɪ.li.oː]Ecclesiastical[proˈs̬iː.li.o]

Meaning

  1. intransitiveto leap, jump, rush or spring forth or up
  2. intransitiveto burst or break forth, start out, start up
  3. to hasten
  4. intransitiveto leap to or attempt eagerly

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōsiliōprōsiliēbamprōsiliamprōsiluī
prōsilīvī, prōsiliī
prōsilueram
prōsilīveram, prōsilieram
prōsiluerō
prōsilīverō, prōsilierō
2nd sg.prōsilīsprōsiliēbāsprōsiliēsprōsiluistī
prōsilīvistī, prōsiliistī
prōsiluerās
prōsilīverās, prōsilierās
prōsilueris
prōsilīveris, prōsilieris
3rd sg.prōsilitprōsiliēbatprōsilietprōsiluit
prōsilīvit, prōsiliit
prōsiluerat
prōsilīverat, prōsilierat
prōsiluerit
prōsilīverit, prōsilierit
1st pl.prōsilīmusprōsiliēbāmusprōsiliēmusprōsiluimus
prōsilīvimus, prōsiliimus
prōsiluerāmus
prōsilīverāmus, prōsilierāmus
prōsiluerimus
prōsilīverimus, prōsilierimus
2nd pl.prōsilītisprōsiliēbātisprōsiliētisprōsiluistis
prōsilīvistis, prōsiliistis
prōsiluerātis
prōsilīverātis, prōsilierātis
prōsilueritis
prōsilīveritis, prōsilieritis
3rd pl.prōsiliuntprōsiliēbantprōsilientprōsiluērunt
prōsiluēre, prōsilīvērunt, prōsilīvēre, prōsiliērunt, prōsiliēre
prōsiluerant
prōsilīverant, prōsilierant
prōsiluerint
prōsilīverint, prōsilierint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōsiliamprōsilīremprōsiluerim
prōsilīverim, prōsilierim
prōsiluissem
prōsilīvissem, prōsiliissem
2nd sg.prōsiliāsprōsilīrēsprōsiluerīs
prōsilīverīs, prōsilierīs
prōsiluissēs
prōsilīvissēs, prōsiliissēs
3rd sg.prōsiliatprōsilīretprōsiluerit
prōsilīverit, prōsilierit
prōsiluisset
prōsilīvisset, prōsiliisset
1st pl.prōsiliāmusprōsilīrēmusprōsiluerīmus
prōsilīverīmus, prōsilierīmus
prōsiluissēmus
prōsilīvissēmus, prōsiliissēmus
2nd pl.prōsiliātisprōsilīrētisprōsiluerītis
prōsilīverītis, prōsilierītis
prōsiluissētis
prōsilīvissētis, prōsiliissētis
3rd pl.prōsiliantprōsilīrentprōsiluerint
prōsilīverint, prōsilierint
prōsiluissent
prōsilīvissent, prōsiliissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.prōsilīturprōsiliēbāturprōsiliētur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.prōsiliunturprōsiliēbanturprōsilientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.prōsiliāturprōsilīrētur
1st pl.——
2nd pl.——
3rd pl.prōsilianturprōsilīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōsilī—
pres. 2nd pl.prōsilīte—
fut. 2nd sg.prōsilītō—
fut. 3rd sg.prōsilītōprōsilītor
fut. 2nd pl.prōsilītōte—
fut. 3rd pl.prōsiliuntōprōsiliuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōsilīreprōsilīrī
perfect infinitiveprōsiluisse
prōsilīvisse, prōsiliisse
prōsultum esse
future infinitiveprōsultūrum esseprōsultum īrī
present participleprōsiliēns—
perfect participle—prōsultum
prōsulta, prōsultā, prōsultae, prōsultam, prōsultārum, prōsultās, prōsulte, prōsultī, prōsultīs, prōsultō, prōsultōrum, prōsultōs, prōsultus
future participleprōsultūrus
prōsultūra, prōsultūrā, prōsultūrae, prōsultūram, prōsultūrārum, prōsultūrās, prōsultūre, prōsultūrī, prōsultūrīs, prōsultūrō, prōsultūrōrum, prōsultūrōs, prōsultūrum
prōsiliendum
prōsiliundum, prōsilienda, prōsiliendā, prōsiliendae, prōsiliendam, prōsiliendārum, prōsiliendās, prōsiliende, prōsiliendīs, prōsiliendōrum, prōsiliendōs, prōsiliendus
gerundprōsiliendī, prōsiliendō, prōsiliendumsupineprōsultum, prōsultū

prō-sĭlĭo, ŭi (less freq. īvi or ĭi;
I. īvi, Sen. Ep. 115, 15; Just. 11, 5, 10; Hyg. Fab. 103; ii, Sen. Clem. 1, 3, 3; Petr. 106, 1), 4 (fut. prosilibo for prosiliam, Auct. Quint. Decl. 4, 19), v. n. salio, to leap or spring forth, to spring up (class.).
I. Lit.: quidnam hic properans prosilit, Ter. Eun. 5, 7, 6: repente prosiluerunt, Cic. Cael. 26, 63: ex tabernaculo, Liv. 28, 14: ab sede, id. 2, 12: puppe, Luc. 8, 55: stratis, Val. Fl. 1, 310: de capitis paterni Vertice (of Minerva), Ov. F 3, 842: e convivio, Curt. 7, 4, 19: de navi, Just. 11, 5, 11: in contionem, Liv. 5, 2: in proelium, Just. 24, 8, 8: ad accusationem, Dig. 48, 2, 7: ad flumen, Suet. Caes. 32: in publicum, Petr. 82: donec prosilit unus, Hor. S. 1, 5, 21.—
B. Transf., of inanim. subjects, to spring or burst forth, to start out (poet. and in post-Aug. prose): (sanguis) Emicat, et longe terebrata prosilit aura, Ov. M. 6, 260: prosiliunt lacrimae, Mart. 1, 34, 2: prosilit scintilla, Ov. F. 4, 796: castanea sponte prosiliens, Plin. 15, 23, 25, § 93: frutices in altitudinem prosiliunt, shoot up, grow, Col. 7, 6, 1: Peloponnesi prosilit cervix, i. e. the isthmus begins and runs out, Plin. 4, 3, 4, § 8.—
II. Trop.
A. To break forth (poet.): vaga prosiliet frenis natura remotis, Hor. S. 2, 7, 74.—
B. To start up, to hasten (poet.): prosilui amicum castigatum, Plaut. Trin. 1, 2, 179.—
C. To leap to any thing, attempt zealously or eagerly (mostly poet.): numquam nisi potus ad arma Prosiluit dicenda, Hor. Ep. 1, 19, 8: ad certamen, Sen. Ben. 1, 25: ad accusationem, Dig. 19, 5, 3; 48, 2, 7: ad munus, Cod. 10, 52, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōsiliō

Latin saliō Latin prōsiliō From prō- + saliō (“jump”).

Quick answers

What does prōsiliō mean in Latin?
prōsiliō, a verb, means “to leap, jump, rush or spring forth or up; to burst or break forth, start out, start up; to hasten”.
What are the principal parts of prōsiliō?
prōsiliō, prōsilīre, prōsiluī, prōsultum (fourth conjugation, third person-only in the passive).
How do you pronounce prōsiliō?
In classical Latin, [proːˈsɪ.li.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈs̬iː.li.o].
Where does prōsiliō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōsiliō.