LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

prōpugnātiō

prōpugnātiō f (genitive prōpugnātiōnis)

Meaning

  1. defence
  2. vindication

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprōpugnātiōprōpugnātiōnēs
genitiveprōpugnātiōnisprōpugnātiōnum
dativeprōpugnātiōnīprōpugnātiōnibus
accusativeprōpugnātiōnemprōpugnātiōnēs
ablativeprōpugnātiōneprōpugnātiōnibus
vocativeprōpugnātiōprōpugnātiōnēs

prōpugnātĭo, ōnis, f. id..
I. A fighting for, defence of a place (post-class.), Val. Max. 5, 1, 4 ect.—
II. A defence, vindication (class.): with the gen. or pro: propugnatio ac defensio dignitatis tuae, Cic. Fam. 1, 7, 2: propugnatio pro ornamentis tuis, id. ib. 5, 8, 1: ne mea propugnatio ei potissimum defuisse videatur, id. Sest. 2, 3.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin prōpugnātiō From prōpugnō + -tiō.

In English words that came into English from prōpugnātiō

  • propugnationprōpugnātiō

Quick answers

What does prōpugnātiō mean in Latin?
prōpugnātiō, a noun, means “defence; vindication”.
What is the genitive of prōpugnātiō?
The genitive singular is prōpugnātiōnis. prōpugnātiō is feminine, third declension.