verbfirst conjugation, no passive, no supine stem
propriō
propriō (present infinitive propriāre, perfect active propriāvī)
Classical[ˈprɔ.pri.oː]Ecclesiastical[ˈprɔː.pri.o]
Meaning
- to appropriate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | propriō | propriābam | propriābō | propriāvī | propriāveram | propriāverō |
| 2nd sg. | propriās | propriābās | propriābis | propriāvistī | propriāverās | propriāveris |
| 3rd sg. | propriat | propriābat | propriābit | propriāvit | propriāverat | propriāverit |
| 1st pl. | propriāmus | propriābāmus | propriābimus | propriāvimus | propriāverāmus | propriāverimus |
| 2nd pl. | propriātis | propriābātis | propriābitis | propriāvistis | propriāverātis | propriāveritis |
| 3rd pl. | propriant | propriābant | propriābunt | propriāvērunt propriāvēre | propriāverant | propriāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | propriem | propriārem | propriāverim | propriāvissem |
| 2nd sg. | propriēs | propriārēs | propriāverīs | propriāvissēs |
| 3rd sg. | propriet | propriāret | propriāverit | propriāvisset |
| 1st pl. | propriēmus | propriārēmus | propriāverīmus | propriāvissēmus |
| 2nd pl. | propriētis | propriārētis | propriāverītis | propriāvissētis |
| 3rd pl. | proprient | propriārent | propriāverint | propriāvissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | propriā | — |
| pres. 2nd pl. | propriāte | — |
| fut. 2nd sg. | propriātō | — |
| fut. 3rd sg. | propriātō | — |
| fut. 2nd pl. | propriātōte | — |
| fut. 3rd pl. | propriantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | propriāre | — |
| perfect infinitive | propriāvisse | — |
| future infinitive | propriātūrum esse | — |
| present participle | propriāns | — |
| future participle | propriātūrus | — |
gerundpropriandī, propriandō, propriandumsupinepropriātum, propriātū
proprĭo, āvi, 1 (archaic form, propriassit, proprium fecerit, Paul. ex Fest. p. 229 Müll.), v. a. id.,
I. to appropriate (ante- and post-class.), Cael. Aur. Tard. 5, 11; id. Acut. 1, 15 fin.
Origins
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*pér
- Proto-Indo-European*pró
- Proto-Indo-European*pro-
- Proto-Italic*pro-
- Proto-Indo-European*preyH-
- Proto-Indo-European*priHós
- Proto-Italic*prijos
- Proto-Italic*proprijos
- Latinpropriō
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin propriō From proprius + -ō.