LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

prōpōnō

prōpōnō (present infinitive prōpōnere, perfect active prōposuī or prōposīvī, supine prōpositum or prōpostum)
Classical[proːˈpoː.noː]Ecclesiastical[proˈpɔː.no]
prōpositus perf. pass. ind.; plupf. pass. ind.; fut. perf. pass. ind.; perf. pass. subj.; plupf. pass. subj.; perf. pass. ptcp.№ 930 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to set forth, to put forth, to lay out
  2. to expose to view, display
  3. to make known
  4. to declare
  5. to propose
  6. EcclesiasticalLatinto designate
    Munificentissimus Deus, Bull (Pope Pius XII), Latin version Maxime autem illud memorandum est, inde a saeculo secundo Mariam Virginem a Sanctis Patribus veluti novam Hevam proponi novo Adae... We must remember especially that, since the second century, the Virgin Mary has been designated by the holy Fathers as the new Eve,

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ante oculōs pōnō; mercātor mercēs in tabernā prōpōnit.
prōpōnō -ere -posuī — in Mille Verba, Mercātus

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōpōnōprōpōnēbamprōpōnamprōposuī
prōposīvī
prōposueram
prōposīveram, prōposīram
prōposuerō
prōposīverō, prōposīrō
2nd sg.prōpōnisprōpōnēbāsprōpōnēsprōposuistī
prōposīvistī, prōposīstī
prōposuerās
prōposīverās, prōposīrās
prōposueris
prōposīveris, prōposīris
3rd sg.prōpōnitprōpōnēbatprōpōnetprōposuit
prōposīvit, prōposīt
prōposuerat
prōposīverat, prōposīrat
prōposuerit
prōposīverit, prōposīrit
1st pl.prōpōnimusprōpōnēbāmusprōpōnēmusprōposuimus
prōposīvimus, prōposīmus
prōposuerāmus
prōposīverāmus, prōposīrāmus
prōposuerimus
prōposīverimus, prōposīrimus
2nd pl.prōpōnitisprōpōnēbātisprōpōnētisprōposuistis
prōposīvistis, prōposīstis
prōposuerātis
prōposīverātis, prōposīrātis
prōposueritis
prōposīveritis, prōposīritis
3rd pl.prōpōnuntprōpōnēbantprōpōnentprōposuērunt
prōposuēre, prōposīvērunt, prōposīrunt, prōposīvēre
prōposuerant
prōposīverant, prōposīrant
prōposuerint
prōposīverint, prōposīrint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōpōnamprōpōneremprōposuerim
prōposīverim, prōposīrim
prōposuissem
prōposīvissem, prōposīssem
2nd sg.prōpōnāsprōpōnerēsprōposuerīs
prōposīverīs, prōposīrīs
prōposuissēs
prōposīvissēs, prōposīssēs
3rd sg.prōpōnatprōpōneretprōposuerit
prōposīverit, prōposīrit
prōposuisset
prōposīvisset, prōposīsset
1st pl.prōpōnāmusprōpōnerēmusprōposuerīmus
prōposīverīmus, prōposīrīmus
prōposuissēmus
prōposīvissēmus, prōposīssēmus
2nd pl.prōpōnātisprōpōnerētisprōposuerītis
prōposīverītis, prōposīrītis
prōposuissētis
prōposīvissētis, prōposīssētis
3rd pl.prōpōnantprōpōnerentprōposuerint
prōposīverint, prōposīrint
prōposuissent
prōposīvissent, prōposīssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōpōnorprōpōnēbarprōpōnar
2nd sg.prōpōneris
prōpōnere
prōpōnēbāris
prōpōnēbāre
prōpōnēris
prōpōnēre
3rd sg.prōpōniturprōpōnēbāturprōpōnētur
1st pl.prōpōnimurprōpōnēbāmurprōpōnēmur
2nd pl.prōpōniminīprōpōnēbāminīprōpōnēminī
3rd pl.prōpōnunturprōpōnēbanturprōpōnentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōpōnarprōpōnerer
2nd sg.prōpōnāris
prōpōnāre
prōpōnerēris
prōpōnerēre
3rd sg.prōpōnāturprōpōnerētur
1st pl.prōpōnāmurprōpōnerēmur
2nd pl.prōpōnāminīprōpōnerēminī
3rd pl.prōpōnanturprōpōnerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōpōneprōpōnere
pres. 2nd pl.prōpōniteprōpōniminī
fut. 2nd sg.prōpōnitōprōpōnitor
fut. 3rd sg.prōpōnitōprōpōnitor
fut. 2nd pl.prōpōnitōte—
fut. 3rd pl.prōpōnuntōprōpōnuntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōpōnereprōpōnī
perfect infinitiveprōposuisse
prōposīvisse, prōposīsse
prōpositum esse
prōpostum esse
future infinitiveprōpositūrum esse
prōpostūrum esse
prōpositum īrī
prōpostum īrī
present participleprōpōnēns—
perfect participle—prōpositus
prōpostus, prōposita, prōpositā, prōpositae, prōpositam, prōpositārum, prōpositās, prōposite, prōpositī, prōpositīs, prōpositō, prōpositōrum, prōpositōs
future participleprōpositūrus
prōpostūrus, prōpositūra, prōpositūrā, prōpositūrae, prōpositūram, prōpositūrārum, prōpositūrās, prōpositūre, prōpositūrī, prōpositūrīs, prōpositūrō, prōpositūrōrum, prōpositūrōs, prōpositūrum
prōpōnendus
prōpōnundus, prōpōnenda, prōpōnendā, prōpōnendae, prōpōnendam, prōpōnendārum, prōpōnendās, prōpōnende, prōpōnendīs, prōpōnendōrum, prōpōnendōs
gerundprōpōnendī, prōpōnendō, prōpōnendumsupineprōpositum, prōpositū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

res proposita
a theme, subject proposed for discussion.
spem proponere alicui
to lead some one to expect...
in medio ponere (proponere)
to publish, make public.
propositum est mihi c. Inf.
I intend, propose to...
legem proponere in publicum
to bring a law before the notice of the people.
propositum assequi, peragere
to carry out one's plan.
id quod (mihi) propositum est
a theme, subject proposed for discussion.
ad propositum reverti, redire
to come back to the point.
15 more phrases
quaestionem ponere, proponere
to propose a subject of debate, put a question.
praemium exponere or proponere
(to encourage) by offering a reward.
fortunae telis propositum esse
to be exposed to the assaults of fate.
vexillum proponere (Liv. 22. 3)
to fix the ensign on the general's tent (as a signal to commence the engagement).
edictum proponere (Att. 2. 21. 4)
to publish, post up an edict.
exponere, proponere merces (venales)
to set out goods for sale.
magna sibi proponere or magna spectare
to have a high object in view; to be ambitious.
digredi (a proposito) (De Or. 2. 77. 311)
to digress, deviate.
in proposito susceptoque consilio permanere
to persevere in one's resolve.
oculis, ante oculos (animo) proponere aliquid
to picture a thing to oneself; to imagine.
mihi propositum est c. Inf. (or mihi proposui, ut)
the task I have put before myself is...
ante oculos vestros (not vobis) res gestas proponite
picture to yourselves the circumstances.
propositum, consilium tenere (opp. a proposito deterreri)
to abide by one's resolution.
a proposito aberrare, declinare, deflectere, digredi, egredi
to digress from the point at issue.
sibi exemplum alicuius proponere ad imitandum or simply sibi aliquem ad imitandum proponere
to set up some one as one's ideal, model.

prō-pōno, pŏsŭi, pŏsĭtum, 3, v. a.,
I. to put or set forth, to set or lay out, to place before, expose to view, to display (class.).
I. Lit.: proponere vexillum, Caes. B. G. 2, 20: pallentesque manus, sanguineumque caput, Ov. Tr. 3, 9, 30: i puer et citus haec aliquā propone columnā, Prop. 3 (4), 23, 23. aliquid venale, to expose for sale, Cic. Verr. 2, 2, 32, § 78; cf. Suet. Ner. 16: geminum pugnae proponit honorem, proposes, offers, Verg. A. 5, 365: singulis diebus ediscendos fastos populo proposuit, Cic. Mur. 11, 25: legem in publicum, id. Agr. 2, 5, 13: in publico epistulam, id. Att. 8, 9, 2; id. Pis. 36, 88: vectigalia, to publish, publicly advertise, Suet. Calig. 41: oppida Romanis proposita ad copiam commeatūs, Caes. B. G. 7, 14: ne quid volucre proponeretur, praeter, etc., should be served up, Plin. 10, 50, 71, § 139 (al. poneretur).—
II. Trop.
A. To set before the eyes, to propose mentally; to imagine, conceive: propone tibi duos reges, Cic. Deiot. 14, 40: aliquid sibi exemplar, id. Univ. 2: sibi aliquem ad imitandum, id. de Or. 2, 22, 93: vos ante oculos animosque vestros ... Apronii regnum proponite, Cic. Verr. 2, 3, 23, § 58: eam (vitam) ante oculos vestros proponite, id. Sull. 26, 72: condicio supplicii in bello timiditati militis proposita, id. Clu. 46, 129; 56, 154; 12, 42: vim fortunae animo, Liv. 30, 30: spem libertatis, Cic. Rab. Perd. 5, 15: nihil ad scribendum, id. Att. 5, 10, 4.—
B. To expose: omnibus telis fortunae proposita est vita nostra, Cic. Fam. 5, 16, 2: tabernis apertis proposita omnia in medio vidit, Liv. 6, 25, 9.—
C. To point out, declare, represent, report, say, relate, set forth, publish, etc. (cf.: indico, denuntio): ut proponat, quid dicturus sit, Cic. Or. 40, 137; id. Brut. 60, 217: extremum illud est de iis, quae proposueram, id. Fam. 15, 14, 6: contione habitā, rem gestam proponit, Caes. B. G. 5, 50: in exemplum proponere, Quint. 7, 1, 41; 12, 2, 27.—With de: de Galliae Germaniaeque moribus, et quo differant eae nationes inter se, Caes. B. G. 6, 11.—With object-clause: quod ante tacuerat, proponit, esse nonnullos, quorum, etc., Caes. B. G. 1, 17: cui (morbo) remedia celeria faciliaque proponebantur, were proposed, suggested, believed to be efficient, Nep. Att. 21, 2.—
D. To offer, propose as a reward: Xerxes praemium proposuit, qui invenisset novam voluptatem, Cic. Tusc. 5, 7, 20: populo congiarium, militi donativum, Suet. Ner. 7.—
2. In a bad sense, to threaten, denounce: cui cum publicatio bonorum, exsilium, mors proponeretur, Cic. Planc. 41, 97: injuriae, quae propositae sunt a Catone, id. Fam. 1, 5, b, 2: contentiones, quae mihi proponuntur, id. Att. 2, 19, 1: improbis poenam, id. Fin. 2, 17, 57: damnationem et mortem sibi proponat ante oculos, Liv. 2, 54, 6; Just. 16, 5, 2.—
E. To lay before, to propose for an answer: aliquam quaestionem, Nep Att. 20, 2: aenigma, Vulg. Ezech. 17, 2.—
F. To purpose, resolve, intend, design, determine: consecutus id, quod animo proposuerat, Caes. B. G. 7, 47: cum id mihi propositum initio non fuisset, I had not proposed it to myself, had not intended it, Cic. Q. Fr. 1, 1, 6.— With inf.: neque propositum nobis est hoc loco (laudare), etc., I am resolved, Cic. Brut. 6, 25.—With ut: propositum est, non ut eloquentiam meam perspicias, sed ut, the design is, Cic. Brut. 92, 318.—
G. To say or mention beforehand (post-Aug.), Col. 8, 17, 8.—
2. To state the first premise of a syllogism: cum proponimus, Cic. Inv. 1, 39, 70; 1, 40, 72.—
H. To impose (post-class.): novam mihi propono dicendi legem, Mamert. Genethl. 5.—Hence, prōpŏsĭtum, i, n.
A. A plan, intention, design, resolution, purpose (class.): quidnam Pompeius propositi aut voluntatis ad dimicandum haberet, Caes. B. C. 3, 84: assequi, to attain, Cic. Fin. 3, 6, 22: est enim propositum, ut iratum efficiat judicem, id. Part. 4, 14: tenere, to keep to one's purpose, Nep. Eum. 3, 5; Liv. 3, 41, 4; Caes. B. C. 1, 83; 3, 42; 64: propositum peragere, Nep. Att. 22, 2: tenax propositi, Hor. C. 3, 3, 1: in proposito manere. Suet. Gram. 24: reprehendendi habere, Plin. Ep. 9, 19, 7: omne propositum operis a nobis destinati, Quint. 2, 10, 15; 2, 19, 1; 12, 9, 14.—
B. The first premise of a syllogism, Cic. de Or. 2, 53, 215; Sen. Q. N. 1, 8, 4.—
2. An argument: nam est in proposito finis fides, Cic. Part. 3, 9.—
3. The main point, principal subject, theme: a proposito declinare aliquantulum, Cic. Or. 40, 137: egredi a proposito ornandi causā, id. Brut. 21, 82: a proposito aberrare, id. Fin. 5, 28, 83: redire ad propositum, id. de Or. 3, 53, 203: ad propositum revertamur, id. Off. 3, 9, 39: a proposito aversus, Liv. 2, 8, 8: propositum totius operis, Sen. Ep. 65, 4 sq.; 65, 8: vitae, Cels. 5, 26, 6: meum, Phaedr. 1, 5, 2: tuum, Sen. Ep. 68, 3.—
C. A way, manner, or course of life (poet. and post-Aug.): mutandum tibi propositum est et vitae genus, Phaedr. prol. 3, 15: vir proposito sanctissimus, Vell. 2, 2, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōpōnō

Proto-Indo-European *h₂ep Proto-Indo-European *-o Proto-Indo-European *h₂epó Proto-Indo-European *h₂pó Proto-Italic *po Proto-Indo-European *teḱ- Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *tḱéytibf. Proto-Indo-European *tḱey- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *tḱinéti Proto-Italic *sinō Proto-Italic *pozinō Latin pōnō Latin prōpōnō From prō- + pōnō (“put, place”).

Descendants
  • Catalanproposar
  • Italianproporre
  • Englishproponefrom Middle English proponen
  • Englishpropoundfrom Middle English proponen
  • Frenchproposerfrom Old French proposer
  • Englishproposefrom Old French proposer
  • Portuguesepropor
  • Romanianpropune
  • Spanishproponer
  • Emilianprupårr

Quick answers

What does prōpōnō mean in Latin?
prōpōnō, a verb, means “to set forth, to put forth, to lay out; to expose to view, display; to make known”.
What are the principal parts of prōpōnō?
prōpōnō, prōpōnere, prōposuī, prōpositum (third conjugation).
How do you pronounce prōpōnō?
In classical Latin, [proːˈpoː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈpɔː.no].
Where does prōpōnō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōpōnō.