LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

prōpositiō

prōpositiō f (genitive prōpositiōnis)
Classical[proː.pɔˈsɪ.ti.oː]Ecclesiastical[pro.poˈs̬it.t͡si.o]

Meaning

  1. proposition, representation
  2. subject, theme
  3. statement
  4. proposition, sentence
    Ex vocibus recte junctis existit Propositio; omnis vero propositio constat Subjecto et Praedicato.1833, Joannis Schulek, Grammatica latina, Szakolczae, page 176:

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprōpositiōprōpositiōnēs
genitiveprōpositiōnisprōpositiōnum
dativeprōpositiōnīprōpositiōnibus
accusativeprōpositiōnemprōpositiōnēs
ablativeprōpositiōneprōpositiōnibus
vocativeprōpositiōprōpositiōnēs

prōpŏsĭtĭo, ōnis, f. propono.
I. A setting forth or proposing, a representation.
A. (Mental; class.) Vitae, Cic. Tusc. 3, 18, 39: rerum magnarum cum animi amplā quādam propositione cogitatio, Cic. Inv. 2, 54, 163.—
B. (In words.) Sunt quaedam tam breves causae, ut propositionem potius habeant quam narrationem, Quint. 4, 2, 4; cf. Dig. 2, 1, 7, § 2.—
II. A design, purpose, resolution, determination: propositio animi, Dig. 50, 16, 225.—
III. In logic, the first proposition of a syllogism (class.): propositio est, per quem locus is breviter exponitur, ex quo vis omnis oportet emanet ratiocinationis, Cic. Inv. 1, 37, 67; 1, 34, 35; Auct. Her. 2, 18, 28.—
B. Transf.
1. A principal subject, theme (class.), Cic. de Or. 3, 53; Sen. Ben. 6, 7, 1; Quint. 5, 14, 1.—
2. Still more generally, a proposition of any kind (post-Aug.), Quint. 7, 1, 47, § 9; Gell. 2, 7, 21.—
IV. In jurid. lang., a statement of a question of law; a case submitted for legal opinion, Dig. 16, 1, 19, § 1; 36, 4, 6.—
V. Esp. in bibl. lang., a setting forth for public view: panes propositionis, Vulg. Exod. 25, 30; id. Marc. 2, 26 et saep.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōpositiō

Proto-Indo-European *h₂ep Proto-Indo-European *-o Proto-Indo-European *h₂epó Proto-Indo-European *h₂pó Proto-Italic *po Proto-Indo-European *teḱ- Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *tḱéytibf. Proto-Indo-European *tḱey- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *-ti Proto-Indo-European *tḱinéti Proto-Italic *sinō Proto-Italic *pozinō Latin pōnō Latin prōpōnō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin prōpositiō From prōpōnō + -tiō.

Descendants
  • Catalanproposició
  • Frenchproposition
  • Italianproposizione
  • Portugueseproposição
  • Spanishproposición
  • Galicianproposición
  • Russianпропози́ция

In English words that came into English from prōpositiō

  • propositionprōpositiō

Quick answers

What does prōpositiō mean in Latin?
prōpositiō, a noun, means “proposition, representation; subject, theme; statement”.
What is the genitive of prōpositiō?
The genitive singular is prōpositiōnis. prōpositiō is feminine, third declension.
How do you pronounce prōpositiō?
In classical Latin, [proː.pɔˈsɪ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [pro.poˈs̬it.t͡si.o].
Where does prōpositiō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōpositiō.