verbthird-declension one-termination participle
prōnubans
prōnubans (genitive prōnubantis)
Classical[ˈproː.nʊ.bãːs]Ecclesiastical[ˈprɔː.nu.bans]
Meaning
- one terminationparticiplearranging or organizing a marriage, wedding
Duco in speluncam semirutam novam coniugem, et pronubante nobis tristitia uterque detestamur alterum, nec fatemur
Saint Jerome, Vita Malchi Monachi Captivi 6
prōnŭbans, antis, Part. [pronuba],
I. arranging a marriage: pronubante nobis maestitia, Hier. Vit. Malch. n. 6.
Origins
Possibly from Latin *pronubo. By surface analysis, prō + nūbēns.