LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neuterthird declension

prōnōmen

prōnōmen n (genitive prōnōminis)
Classical[proːˈnoː.mɛn]Ecclesiastical[proˈnɔː.men]

Meaning

  1. pronoun

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprōnōmenprōnōmina
genitiveprōnōminisprōnōminum
dativeprōnōminīprōnōminibus
accusativeprōnōmenprōnōmina
ablativeprōnōmineprōnōminibus
vocativeprōnōmenprōnōmina

prō-nōmen, ĭnis, n.;
I. in gram., a pronoun, Varr. L. L. 8, § 45 Müll.; Quint. 1, 4, 19; 1, 5, 47; 26; 11, 3, 87 et saep.

Origins

From prō (“instead of”) + nōmen (“name; in grammar: noun (sensu lato)”), a calque of Ancient Greek ἀντωνυμία (antōnumía).

Descendants
  • Catalanpronom
  • Frenchpronom
  • Romanianpronumefrom French pronom
  • Italianpronome
  • Portuguesepronome
  • Spanishpronombre
  • Englishpronoun

In English words that came into English from prōnōmen

  • pronounprōnōmen
  • pronominalprōnōminālis

Quick answers

What does prōnōmen mean in Latin?
prōnōmen, a noun, means “pronoun”.
What is the genitive of prōnōmen?
The genitive singular is prōnōminis. prōnōmen is neuter, third declension.
How do you pronounce prōnōmen?
In classical Latin, [proːˈnoː.mɛn]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈnɔː.men].