noun · neutersecond declension
prōmūtuum
prōmūtuum n (genitive prōmūtuī)
Classical[proːˈmuː.tu.ũː]Ecclesiastical[proˈmuː.tu.um]
Meaning
- an advance, loan
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prōmūtuum | prōmūtua |
| genitive | prōmūtuī | prōmūtuōrum |
| dative | prōmūtuō | prōmūtuīs |
| accusative | prōmūtuum | prōmūtua |
| ablative | prōmūtuō | prōmūtuīs |
| vocative | prōmūtuum | prōmūtua |
Origins
From prōmūtuus (“advanced; lent in advance; paid beforehand”).