LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation, no supine stem, impersonal in the passive

profugiō

profugiō (present infinitive profugere, perfect active profūgī)
Classical[prɔˈfʊ.ɡi.oː]Ecclesiastical[proˈfuː.d͡ʒi.o]

Meaning

  1. impersonalto flee, run away or escape

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.profugiōprofugiēbamprofugiamprofūgīprofūgeramprofūgerō
2nd sg.profugisprofugiēbāsprofugiēsprofūgistīprofūgerāsprofūgeris
3rd sg.profugitprofugiēbatprofugietprofūgitprofūgeratprofūgerit
1st pl.profugimusprofugiēbāmusprofugiēmusprofūgimusprofūgerāmusprofūgerimus
2nd pl.profugitisprofugiēbātisprofugiētisprofūgistisprofūgerātisprofūgeritis
3rd pl.profugiuntprofugiēbantprofugientprofūgērunt
profūgēre
profūgerantprofūgerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.profugiamprofugeremprofūgerimprofūgissem
2nd sg.profugiāsprofugerēsprofūgerīsprofūgissēs
3rd sg.profugiatprofugeretprofūgeritprofūgisset
1st pl.profugiāmusprofugerēmusprofūgerīmusprofūgissēmus
2nd pl.profugiātisprofugerētisprofūgerītisprofūgissētis
3rd pl.profugiantprofugerentprofūgerintprofūgissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.profugiturprofugiēbāturprofugiētur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.———
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.profugiāturprofugerētur
1st pl.——
2nd pl.——
3rd pl.——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.profuge—
pres. 2nd pl.profugite—
fut. 2nd sg.profugitō—
fut. 3rd sg.profugitōprofugitor
fut. 2nd pl.profugitōte—
fut. 3rd pl.profugiuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprofugereprofugī
perfect infinitiveprofūgisse—
present participleprofugiēns
prōfugiente, prōfugientem, prōfugientēs, prōfugientī, prōfugientia, prōfugientibus, prōfugientis, prōfugientīs, prōfugientium
—
future participle—profugiendum
profugiundum
gerundprofugiendī, profugiendō, profugiendum

prŏ-fŭgĭo (with first syll. long, Juvenc. 2, 477), fūgi, 3, v. a. and n.
I. Act., to flee before or from, to flee, fly from any thing (poet. and post-Aug.): Phocaeorum Velut profugit execrata civitas Agros, Hor. Epod. 16, 18: conspectum conversationemque civium suorum profugit, Sen. Cons. ad Polyb. 17 (36), 4: sedes suas, Col. 1, 3, 6: natos, Plin. 7, 2, 2, § 14: dominos, Curt. 10, 2, 20; Sen. Herc. Fur. 977.—
II. Neutr., to flee, run away, escape (class.): domo profugiens, Plaut. Capt. prol. 18: pedibus Hadrumetum profugerat, Caes. B. C. 2, 23: Babyloniam, Just. 11, 12, 1: Cirtam, Sall. J. 21, 2; 23, 2: aliquo, Ter. Ad. 3, 3, 31: longius, Hirt. B. G. 8, 13: istinc, Cic. Sen. 14, 47: ex oppido, Caes. B. G. 7, 11: in Britanniam, id. ib. 2, 14: domo, Cic. Brut. 89, 306; Liv. 1, 59: cum vi prope justorum armorum profugisset, Cic. Sest. 22, 50 B. and K. (Klotz, vim): in exsilium, id. Dom. 32, 86: ex proelio in provinciam, Sall. J. 13, 4: e carcere, Vell. 2, 19, 3; 2, 30, 5.—
B. In partic., to flee for succor to one, take refuge with one (class.): se profugere ad Brutum, Cic. Att. 15, 21, 1: ad Ciceronem, Caes. B. G. 5, 44; Sall. J. 74, 1; Just. 13, 8, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprofugiō

Latin fugiō Latin profugiō From pro- + fugiō.

Quick answers

What does profugiō mean in Latin?
profugiō, a verb, means “to flee, run away or escape”.
What are the principal parts of profugiō?
profugiō, profugere (third (-iō variant) conjugation, no supine stem, impersonal in the passive).
How do you pronounce profugiō?
In classical Latin, [prɔˈfʊ.ɡi.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈfuː.d͡ʒi.o].
Where does profugiō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin profugiō.