LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

proeliāris

proeliāris (neuter proeliāre)
Classical[proe̯.liˈaː.rɪs]Ecclesiastical[pre.liˈaː.ris]

Meaning

  1. two terminationof or pertaining to a battle

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeproeliārisproeliārisproeliāre
praeliāre
genitiveproeliārisproeliārisproeliāris
dativeproeliārī
praeliārī
proeliārī
praeliārī
proeliārī
praeliārī
accusativeproeliārem
praeliārem
proeliārem
praeliārem
proeliāre
praeliāre
ablativeproeliārī
praeliārī
proeliārī
praeliārī
proeliārī
praeliārī
vocativeproeliārisproeliārisproeliāre
praeliāre
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeproeliārēs
praeliārēs
proeliārēs
praeliārēs
proeliāria
praeliāria
genitiveproeliārium
praeliārium
proeliārium
praeliārium
proeliārium
praeliārium
dativeproeliāribus
praeliāribus
proeliāribus
praeliāribus
proeliāribus
praeliāribus
accusativeproeliārīs
proeliārēs, praeliārēs
proeliārīs
proeliārēs, praeliārēs
proeliāria
praeliāria
ablativeproeliāribus
praeliāribus
proeliāribus
praeliāribus
proeliāribus
praeliāribus
vocativeproeliārēs
praeliārēs
proeliārēs
praeliārēs
proeliāria
praeliāria

proelĭāris (prael-) and proelĭā-lis, e, adj. proelium,
I. of or belonging to a battle (ante- and post-class.): pugnae proeliares, pitched battles, Plaut. Curc. 4, 4, 17: acies, App. M. 8, p. 208, 40: proeliares dies appellantur, quibus fas est hostem bello lacessere, Paul. ex Fest. p. 266 Müll.; called also proeliales dies, Macr. 1, 16: proeliaris dea, i. e. Minerva, App. M. 10, p. 254, 21.

Origins

Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin proeliāris From proelium (“battle, combat”) + -āris.

Quick answers

What does proeliāris mean in Latin?
proeliāris, a adjective, means “of or pertaining to a battle”.
How do you pronounce proeliāris?
In classical Latin, [proe̯.liˈaː.rɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pre.liˈaː.ris].