verbsecond conjugation
prōdoceō
prōdoceō (present infinitive prōdocēre, perfect active prōdocuī, supine prōdoctum)
Classical[proːˈdɔ.ke.oː]Ecclesiastical[proˈdɔː.t͡ʃe.o]
Meaning
- transitiveto teach or induct before; show by teaching, inculcate
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōdoceō | prōdocēbam | prōdocēbō | prōdocuī | prōdocueram | prōdocuerō |
| 2nd sg. | prōdocēs | prōdocēbās | prōdocēbis | prōdocuistī | prōdocuerās | prōdocueris |
| 3rd sg. | prōdocet | prōdocēbat | prōdocēbit | prōdocuit | prōdocuerat | prōdocuerit |
| 1st pl. | prōdocēmus | prōdocēbāmus | prōdocēbimus | prōdocuimus | prōdocuerāmus | prōdocuerimus |
| 2nd pl. | prōdocētis | prōdocēbātis | prōdocēbitis | prōdocuistis | prōdocuerātis | prōdocueritis |
| 3rd pl. | prōdocent | prōdocēbant | prōdocēbunt | prōdocuērunt prōdocuēre | prōdocuerant | prōdocuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōdoceam | prōdocērem | prōdocuerim | prōdocuissem |
| 2nd sg. | prōdoceās | prōdocērēs | prōdocuerīs | prōdocuissēs |
| 3rd sg. | prōdoceat | prōdocēret | prōdocuerit | prōdocuisset |
| 1st pl. | prōdoceāmus | prōdocērēmus | prōdocuerīmus | prōdocuissēmus |
| 2nd pl. | prōdoceātis | prōdocērētis | prōdocuerītis | prōdocuissētis |
| 3rd pl. | prōdoceant | prōdocērent | prōdocuerint | prōdocuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | prōdoceor | prōdocēbar | prōdocēbor |
| 2nd sg. | prōdocēris prōdocēre | prōdocēbāris prōdocēbāre | prōdocēberis prōdocēbere |
| 3rd sg. | prōdocētur | prōdocēbātur | prōdocēbitur |
| 1st pl. | prōdocēmur | prōdocēbāmur | prōdocēbimur |
| 2nd pl. | prōdocēminī | prōdocēbāminī | prōdocēbiminī |
| 3rd pl. | prōdocentur | prōdocēbantur | prōdocēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | prōdocear | prōdocērer |
| 2nd sg. | prōdoceāris prōdoceāre | prōdocērēris prōdocērēre |
| 3rd sg. | prōdoceātur | prōdocērētur |
| 1st pl. | prōdoceāmur | prōdocērēmur |
| 2nd pl. | prōdoceāminī | prōdocērēminī |
| 3rd pl. | prōdoceantur | prōdocērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | prōdocē | prōdocēre |
| pres. 2nd pl. | prōdocēte | prōdocēminī |
| fut. 2nd sg. | prōdocētō | prōdocētor |
| fut. 3rd sg. | prōdocētō | prōdocētor |
| fut. 2nd pl. | prōdocētōte | — |
| fut. 3rd pl. | prōdocentō | prōdocentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | prōdocēre | prōdocērī |
| perfect infinitive | prōdocuisse | prōdoctum esse |
| future infinitive | prōdoctūrum esse | prōdoctum īrī |
| present participle | prōdocēns | — |
| perfect participle | — | prōdoctus prōdocta, prōdoctā, prōdoctae, prōdoctam, prōdoctārum, prōdoctās, prōdocte, prōdoctī, prōdoctīs, prōdoctō, prōdoctōrum, prōdoctōs |
| future participle | prōdoctūrus prōdoctūra, prōdoctūrā, prōdoctūrae, prōdoctūram, prōdoctūrārum, prōdoctūrās, prōdoctūre, prōdoctūrī, prōdoctūrīs, prōdoctūrō, prōdoctūrōrum, prōdoctūrōs, prōdoctūrum | prōdocendus prōdocenda, prōdocendā, prōdocendae, prōdocendam, prōdocendārum, prōdocendās, prōdocende, prōdocendīs, prōdocendōrum, prōdocendōs |
gerundprōdocendī, prōdocendō, prōdocendumsupineprōdoctum, prōdoctū
prō-dŏcĕo, ēre, v. a.,
I. to teach before, i. e. to show by teaching, to inculcate (= docere altā voce et palam):
haec Janus summus ab imo Prodocet, Hor. Ep. 1, 1, 55 (perh. imitation of the Greek προδιδάσκειν).Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prō-doceō —, —, ēre,
to teach openly, proclaim: haec Ianus summus ab imo Prodocet, H.
Origins
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*pér
- Proto-Indo-European*pró
- Proto-Indo-European*pro-
- Proto-Italic*pro-
- Latinprōdoceō
Proto-Indo-European *deḱ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *doḱ-éye-ti Proto-Italic *dokejō Proto-Italic *dokeō Ancient Greek διδάσκω (didáskō)sl. Latin doceō Latin prōdoceō From prō- + doceō (“teach”).