prōdigus
Meaning
- adjectivewasteful, lavish, prodigal
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Prodigus · Profusus · Helluo · Nepos
Prodigus and profusus denote prodigality, as a single feature in a man’s character; prodigus (from δέχω?) inasmuch as he regards not the value of money, and neither can nor will carefully put it out to interest, from a genial disposition, as the squanderer; profusus, inasmuch as he thinks nothing too dear, that can minister to his pleasures, from levity of character, as the spendthrift; whereas helluo and nepos denote prodigality as pervading the whole character, which shows itself fully in the quality of prodigality; helluo (from χλιδή) the habitual gourmand and glutton; nepos (ἀναπότης) a young and harebrained prodigal, who runs through his own property and that of his parents. (vi. 286.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prōdigus | prōdiga | prōdigum |
| genitive | prōdigī | prōdigae | prōdigī |
| dative | prōdigō | prōdigae | prōdigō |
| accusative | prōdigum | prōdigam | prōdigum |
| ablative | prōdigō | prōdigā | prōdigō |
| vocative | prōdige | prōdiga | prōdigum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prōdigī | prōdigae | prōdiga |
| genitive | prōdigōrum | prōdigārum | prōdigōrum |
| dative | prōdigīs | prōdigīs | prōdigīs |
| accusative | prōdigōs | prōdigās | prōdiga |
| ablative | prōdigīs | prōdigīs | prōdigīs |
| vocative | prōdigī | prōdigae | prōdiga |
syn.: largus, munificus): omnino duo sunt genera largorum, quorum alteri prodigi, alteri liberales. Prodigi, qui epulis et viscerationibus et gladiatorum muneribus, ludorum venationumque apparatu, pecunias profundunt in eas res, quarum memoriam aut levem aut nullam omnino sint relicturi, Cic. Off. 2, 16, 55: femina, Juv. 6, 362.—With gen.: peculii sui prodigus, Plaut. Most. 4, 1, 19: aeris, Hor. A. P. 164; Claud. IV. Cons. Hon. 500.— As subst.: prōdĭgus, i, m., a wasteful person, a spendthrift, prodigal: largitor et prodigus, Cic. Cat. 4, 5, 10: lege XII. tabularum prodigo interdicitur bonorum suorum administratio, Dig. 27, 10, 1 prooem.; Ulp. Reg. 12, 3; Gai. Inst. 1, 53 fin.: prodigus ad bonos mores reversus, Paul. Sent. 3, 4, a, 12.—margaritae, prodiga res, Plin. 37, 2, 6, § 15.—locus prodigus herbae, Hor. Ep. 1, 7, 42.—Absol.: tellus, rich, fertile, Ov. M. 15, 81.—odor, Plin. 13, 3, 5, § 25: alvus, great, stout, Aus. Idyll. 10, 104.—prodigus suae alienaeque et fortunae et pudicitiae, Vell. 2, 48, 3: arcanique Fides prodiga, Hor. C. 1, 18, 16: judicii sui, Gell. 11, 5, 4: animaeque magnae Prodigum Paulum, careless of life, Hor. C. 1, 12, 38; cf.: prodiga gens animae, Sil. 1, 225.—With in and acc.: libidines in cibos atque in Venerem prodigae, Gell. 19, 2, 3: sed finem impensae non servat prodiga Roma, Juv. 7, 138: prodiga corruptoris Improbitas, id. 10, 304: prodigis oculis intueri, with greedy eyes, with voluptuous glances, Auct. Quint. Decl. 292.—Hence, adv.: prōdĭgē, lavishly, extravagantly, prodigally (class.): prodige vivere, Cic. Phil. 11, 6, 13: uti aliquā re, Sen. Ep. 88, 30.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From prōdigō + -us.
- Catalanpròdig
- Frenchprodigue
- Italianprodigo
- Portuguesepródigo
- Romanianprodig
- Spanishpródigo
- Galicianpródigo