LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbirregular conjugation, impersonal in the passive

prōdeō

prōdeō (present infinitive prōdīre, perfect active prōdiī or prōdīvī, supine prōditum)
Classical[ˈproː.de.oː]Ecclesiastical[ˈprɔː.de.o]

Meaning

  1. impersonalintransitiveto go forth: to advance, to proceed
  2. impersonalintransitiveto come forth: to appear, to emerge, to become manifest
  3. impersonalintransitiveto come up, to turn out, to become fashionable
    ...cultus et ornatus variis prodisse capillis......adorned and decorated by the various tresses (or, the various hairstyles) to have become fashionable...2 CE, Publius Ovidius Naso, Ars Amatoria Book 3, 171

Conjugation irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōdeōprōdībamprōdībōprōdiī
prōdīvī
prōdieram
prōdīveram
prōdierō
prōdīverō
2nd sg.prōdīsprōdībāsprōdībisprōdīstī
prōdiistī, prōdīvistī
prōdierās
prōdīverās
prōdieris
prōdīveris
3rd sg.prōditprōdībatprōdībitprōdiit
prōdīvit
prōdierat
prōdīverat
prōdierit
prōdīverit
1st pl.prōdīmusprōdībāmusprōdībimusprōdiimus
prōdīvimus
prōdierāmus
prōdīverāmus
prōdierimus
prōdīverimus
2nd pl.prōdītisprōdībātisprōdībitisprōdīstis
prōdiistis, prōdīvistis
prōdierātis
prōdīverātis
prōdieritis
prōdīveritis
3rd pl.prōdeunt
prōdīnunt
prōdībantprōdībunt
prōdient
prōdiērunt
prōdiēre, prōdīvērunt, prōdīvēre
prōdierant
prōdīverant
prōdierint
prōdīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōdeamprōdīremprōdierim
prōdīverim
prōdīssem
prōdiissem, prōdīvissem
2nd sg.prōdeāsprōdīrēsprōdierīs
prōdīverīs
prōdīssēs
prōdiissēs, prōdīvissēs
3rd sg.prōdeatprōdīretprōdierit
prōdīverit
prōdīsset
prōdiisset, prōdīvisset
1st pl.prōdeāmusprōdīrēmusprōdierīmus
prōdīverīmus
prōdīssēmus
prōdiissēmus, prōdīvissēmus
2nd pl.prōdeātisprōdīrētisprōdierītis
prōdīverītis
prōdīssētis
prōdiissētis, prōdīvissētis
3rd pl.prōdeantprōdīrentprōdierint
prōdīverint
prōdīssent
prōdiissent, prōdīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.———
2nd sg.———
3rd sg.prōdīturprōdībāturprōdībitur
1st pl.———
2nd pl.———
3rd pl.———
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.——
2nd sg.——
3rd sg.prōdeāturprōdīrētur
1st pl.prōdeāmur—
2nd pl.prōdeāminī—
3rd pl.prōdeantur—
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōdī—
pres. 2nd pl.prōdīte—
fut. 2nd sg.prōdītō—
fut. 3rd sg.prōdītōprōdītor
fut. 2nd pl.prōdītōte—
fut. 3rd pl.prōdeuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōdīreprōdīrī
perfect infinitiveprōdīsse
prōdiisse, prōdīvisse
prōditum esse
future infinitiveprōditūrum esseprōditum īrī
present participleprōdiēns—
perfect participle—prōditum
future participleprōditūrusprōdeundum
gerundprōdeundī, prōdeundō, prōdeundumsupineprōditum, prōditū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

in scaenam prodire
to come upon the stage.
extra modum prodire
to pass the limit.
testem prodire (in aliquem)
to appear as witness against a person.
in publicum prodire (Verr. 2. 1. 31)
to show oneself in the streets, in public.

prōdĕo, ĭi, ĭtum, īre (lengthened anteclass. form, prodinunt, for prodeunt, Enn. ap. Fest. p. 229 Müll.;
I. post-class., prodient, for prodibunt, Lact. 7, 16 fin.), v. n. pro-eo, to go or come forth (class.; cf.: proficiscor, progredior).
I. Lit.: prodinunt famuli, Enn. l. l.: prodi atque ostium aperi, Plaut. Aul. 2, 6, 1: foras, to come out of doors, id. Poen. 5, 2, 158; Cic. de Or. 2, 86, 353; Phaedr. 2, 4, 22: nemon' huc prodit? Ter. Phorm. 1, 2, 102: in conspectum, Plaut. Bacch. 4, 9, 84: ex portu, Caes. B. C. 3, 7: in aciem, Cic. Fam. 6, 1, 5: ad colloquium, Caes. B. G. 5, 26: in publicum, Cic. Att. 8, 11, 7: obviam alicui, to go to meet one, id. Mur. 33, 68: in contionem, Nep. Them. 1, 3: in scenam, to come upon the stage, make one's appearance, id. ib. praef.; Cic. Off. 1, 35, 129; Suet. Ner. 20.—Of soldiers in battle: in proelium, Caes. B. C. 3, 86: in aciem, Hirt. B. G. 8, 8: in hostem, Luc. 7, 231.—With simple abl.: utero matris prodire, Ov. F. 1, 33: foribus, id. Am. 3, 11, 13: tumulo, id. R. Am. 253.—
B. Transf.
1. Of plants, to come forth, spring or grow up, appear: ea seges serius prodit, Varr. R. R. 1, 45: prodeuntia semina, Col. 11, 3, 9; Pall. 1, 6, 18: herba, Ov. F. 1, 154.—
2. Of elevations, to stand out, project: et immodico prodibant tubere tali, Ov. M. 8, 808; Plin. 9, 25, 41, § 80.—
II. Trop.
A. To come forth, show itself, appear (class.): novae quae prodeunt comoediae, Plaut. Cas. prol. 9: Juppiter certo prodit in tragoedia, id. Am. prol. 93: quae si prodierit, atque cum prodierit— scio enim proditurum esse—audiet, Cic. Rosc. Am. 35, 100: si haec consuetudo prodire coeperit, id. Div. in Caecil. 21, 68: cum tot prodierint colores, have come up, become the fashion, Ov. A. A. 3, 171: cultus et ornatus variis prodisse capillis Obfuit, id. F. 4, 309: tu cum, projectis insignibus, prodis ex judice Dama Turpis, etc., become manifest, turn out to be, Hor. S. 2, 7, 54: juvenum prodit Publica cura, id. C. 2, 8, 7.—
B. To go forwards, advance, proceed (class.): est quadam prodire tenus, Hor. Ep. 1, 1, 32: prodire sumptu extra modum, Cic. Off. 1, 39, 140: prodeuntibus annis, with advancing years, in the course of time, Petr. 25.— Impers. pass.: ne ad extremum prodeatur, Cic. Inv. 1, 20, 29.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōdeō

Latin eō Latin prōdeō From prō- + eō. Compare redeō, from re- + eō.

Quick answers

What does prōdeō mean in Latin?
prōdeō, a verb, means “to go forth: to advance, to proceed; to come forth: to appear, to emerge, to become manifest; to come up, to turn out, to become fashionable”.
What are the principal parts of prōdeō?
prōdeō, prōdīre, prōdiī, prōditum (irregular conjugation, impersonal in the passive).
How do you pronounce prōdeō?
In classical Latin, [ˈproː.de.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈprɔː.de.o].
Where does prōdeō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōdeō.