LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

prōcūrātiō

prōcūrātiō f (genitive prōcūrātiōnis)

Meaning

  1. administration, management
  2. stewardship

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprōcūrātiōprōcūrātiōnēs
genitiveprōcūrātiōnisprōcūrātiōnum
dativeprōcūrātiōnīprōcūrātiōnibus
accusativeprōcūrātiōnemprōcūrātiōnēs
ablativeprōcūrātiōneprōcūrātiōnibus
vocativeprōcūrātiōprōcūrātiōnēs

prōcūrātĭo, ōnis, f. procuro.
I. In gen.
1. A caring for, taking care of, having the charge of a thing; a charge, superintendence, administration, management, procuration (class.): dum me rei publicae non solum cura, sed quaedam etiam procuratio multis officiis implicatum et constrictum tenebat, Cic. Ac. 1, 3, 11: dum necesse erat, unus omnia poterat: qui, postea quam magistratus creavit, sua cuique procuratio auctoritasque est restituta, id. Rosc. Am. 48, 139: procuratio templi, Varr. R. R. 1, 2, 2: mearum rerum existimationisque meae, Cic. Fam. 15, 13, 3: rerum humanarum, id. N. D. 1, 1, 3: ministerii, Liv. 4, 8: annonae, Cic. Att. 4, 1, 6: male gesta, Quint. 7, 4, 35.—In plur.: ad amplissimas procurationes promotus, charges, offices, Plin. Ep. 7, 31, 3.—
2. An effort, aim, seeking for any thing (post-class.): quia benignitas eum per sese ipsa delectet, sine ullā recipiendae gratiae procuratione, Gell. 17, 5, 4.—
II. In partic., of religious acts, an averting or expiating of an evil omen or crime by offering the proper sacrifices, an expiatory sacrifice, expiation (class.): cum terrae motus factus esset, ut sue plena procuratio fieret, Cic. Div. 1, 45, 101: prodigii, Liv. 7, 6: procurationes incesti, Tac. A. 12, 8.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin prōcūrātiō From prōcūrō + -tiō.

Descendants
  • Catalanprocuraciófrom Old Catalan precuratio
  • Frenchprocurationfrom Old French procuracion
  • Englishprocurationfrom Old French procuracion
  • Italianprocurazione
  • Portugueseprocuraçãofrom Old Galician-Portuguese procurazon
  • Spanishprocuraciónfrom Old Spanish procuracion
  • Middle Scotsprocuratiounfrom Old French procuracion

Quick answers

What does prōcūrātiō mean in Latin?
prōcūrātiō, a noun, means “administration, management; stewardship”.
What is the genitive of prōcūrātiō?
The genitive singular is prōcūrātiōnis. prōcūrātiō is feminine, third declension.