noun · femininethird declension
prōcūrātiō
prōcūrātiō f (genitive prōcūrātiōnis)
Meaning
- administration, management
- stewardship
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prōcūrātiō | prōcūrātiōnēs |
| genitive | prōcūrātiōnis | prōcūrātiōnum |
| dative | prōcūrātiōnī | prōcūrātiōnibus |
| accusative | prōcūrātiōnem | prōcūrātiōnēs |
| ablative | prōcūrātiōne | prōcūrātiōnibus |
| vocative | prōcūrātiō | prōcūrātiōnēs |
prōcūrātĭo, ōnis, f. procuro.
I. In gen.
1. A caring for, taking care of, having the charge of a thing; a charge, superintendence, administration, management, procuration (class.):
dum me rei publicae non solum cura, sed quaedam etiam procuratio multis officiis implicatum et constrictum tenebat, Cic. Ac. 1, 3, 11: dum necesse erat, unus omnia poterat: qui, postea quam magistratus creavit, sua cuique procuratio auctoritasque est restituta, id. Rosc. Am. 48, 139: procuratio templi, Varr. R. R. 1, 2, 2: mearum rerum existimationisque meae, Cic. Fam. 15, 13, 3: rerum humanarum, id. N. D. 1, 1, 3: ministerii, Liv. 4, 8: annonae, Cic. Att. 4, 1, 6: male gesta, Quint. 7, 4, 35.—In plur.: ad amplissimas procurationes promotus, charges, offices, Plin. Ep. 7, 31, 3.—2. An effort, aim, seeking for any thing (post-class.):
quia benignitas eum per sese ipsa delectet, sine ullā recipiendae gratiae procuratione, Gell. 17, 5, 4.—II. In partic., of religious acts, an averting or expiating of an evil omen or crime by offering the proper sacrifices, an expiatory sacrifice, expiation (class.):
cum terrae motus factus esset, ut sue plena procuratio fieret, Cic. Div. 1, 45, 101: prodigii, Liv. 7, 6: procurationes incesti, Tac. A. 12, 8.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
prōcūrātiō ōnis, f
procuro, a caring for, charge, superintendence, administration, management, procuration : rei p.: sua cuique procuratio est restituta: rerum humanarum: ministerii, L.— An expiatory sacrifice, expiation : ut sue plenā procuratio fieret: prodigii, L.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin prōcūrātiō From prōcūrō + -tiō.
Descendants
- Catalanprocuraciófrom Old Catalan precuratio
- Frenchprocurationfrom Old French procuracion
- Englishprocurationfrom Old French procuracion
- Italianprocurazione
- Portugueseprocuraçãofrom Old Galician-Portuguese procurazon
- Spanishprocuraciónfrom Old Spanish procuracion
- Middle Scotsprocuratiounfrom Old French procuracion