verbfirst conjugation
procō
procō (present infinitive procāre, perfect active procāvī, supine procātum)
Classical[ˈprɔ.koː]Ecclesiastical[ˈprɔː.ko]
Meaning
- archaicto ask, urge, demand
quīn quod pārēre mihi vōs majestās mea
3rd century BCE, L. Livius Andronicus, Aegisthusnam procī dīcuntur, quī poscunt aliquam in mātrimōnium, Graecē μνηστῆρες. est enim procāre poscere, ut cum dīcitur in jūdice collocandō: "sī alium procās, nīve eum procās", hoc est poscis; unde etiam meretrīcēs procācēs.
c. 2nd century, Sextus Pompeius Festus, De verborum significatione 249
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | procō | procābam | procābō | procāvī | procāveram | procāverō |
| 2nd sg. | procās | procābās | procābis | procāvistī | procāverās | procāveris |
| 3rd sg. | procat | procābat | procābit | procāvit | procāverat | procāverit |
| 1st pl. | procāmus | procābāmus | procābimus | procāvimus | procāverāmus | procāverimus |
| 2nd pl. | procātis | procābātis | procābitis | procāvistis | procāverātis | procāveritis |
| 3rd pl. | procant | procābant | procābunt | procāvērunt procāvēre | procāverant | procāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | procem | procārem | procāverim | procāvissem |
| 2nd sg. | procēs | procārēs | procāverīs | procāvissēs |
| 3rd sg. | procet | procāret | procāverit | procāvisset |
| 1st pl. | procēmus | procārēmus | procāverīmus | procāvissēmus |
| 2nd pl. | procētis | procārētis | procāverītis | procāvissētis |
| 3rd pl. | procent | procārent | procāverint | procāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | procor | procābar | procābor |
| 2nd sg. | procāris procāre | procābāris procābāre | procāberis procābere |
| 3rd sg. | procātur | procābātur | procābitur |
| 1st pl. | procāmur | procābāmur | procābimur |
| 2nd pl. | procāminī | procābāminī | procābiminī |
| 3rd pl. | procantur | procābantur | procābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | procer | procārer |
| 2nd sg. | procēris procēre | procārēris procārēre |
| 3rd sg. | procētur | procārētur |
| 1st pl. | procēmur | procārēmur |
| 2nd pl. | procēminī | procārēminī |
| 3rd pl. | procentur | procārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | procā | procāre |
| pres. 2nd pl. | procāte | procāminī |
| fut. 2nd sg. | procātō | procātor |
| fut. 3rd sg. | procātō | procātor |
| fut. 2nd pl. | procātōte | — |
| fut. 3rd pl. | procantō | procantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | procāre | procārī |
| perfect infinitive | procāvisse | procātum esse |
| future infinitive | procātūrum esse | procātum īrī |
| present participle | procāns | — |
| perfect participle | — | procātus procāta, procātā, procātae, procātam, procātārum, procātās, procātī, procātōrum, procātōs |
| future participle | procātūrus procātūra, procātūrā, procātūrae, procātūram, procātūrārum, procātūrās, procātūre, procātūrī, procātūrīs, procātūrō, procātūrōrum, procātūrōs, procātūrum | procandus procanda, procandā, procandae, procandam, procandārum, procandās, procande, procandīs, procandōrum, procandōs |
gerundprocandī, procandō, procandumsupineprocātum, procātū
prŏco, āre, v. a., and prŏcor, āri, v. dep. cf. precor,
I. to ask, demand (very rare): parere mea vos majestas procat, Liv. And. ap. Non. 24, 7:
a procando, id est poscendo, procacitas nominata est, Cic. Rep. 4, 6, 6 (ap. Non. 24, 3): procare, poscere, unde procaces meretrices ab assidue poscendo, et proci uxorem poscentes in matrimonium, Paul. ex Fest. p. 224 Müll.: poscere procare dictum, Varr. L. L. 7, § 80 ib.: perit, inquit, procari, si latet, Sen. Q. N. 4, praef. 5.Origins
From procus.