LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

probābilis

probābilis (neuter probābile, comparative probābilior, adverb probābiliter)
Classical[prɔˈbaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[proˈbaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationlikely, credible, probable, plausible
  2. two terminationcommendable, admirable
  3. two terminationjustifiable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeprobābilisprobābilisprobābile
genitiveprobābilisprobābilisprobābilis
dativeprobābilīprobābilīprobābilī
accusativeprobābilemprobābilemprobābile
ablativeprobābilīprobābilīprobābilī
vocativeprobābilisprobābilisprobābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeprobābilēsprobābilēsprobābilia
genitiveprobābiliumprobābiliumprobābilium
dativeprobābilibusprobābilibusprobābilibus
accusativeprobābilīs
probābilēs
probābilīs
probābilēs
probābilia
ablativeprobābilibusprobābilibusprobābilibus
vocativeprobābilēsprobābilēsprobābilia

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

prŏbābĭlis, e, adj. id..
I. Lit., that may be assumed, believed, or proved; likely, credible, probable (class.): probabile est id, quod fere fieri solet, aut quod in opinione positum est, aut quod habet in se ad haec quandam similitudinem, sive id falsum est, sive verum, Cic. Inv. 1, 29, 46: quae probabilia videantur, id. Fin. 5, 26, 76: est enim in his rebus aliquid probabile, id. ib. 3, 17, 58; id. Ac. 2, 11, 33; 2, 63, 154: nihil est tam incredibile, quod non dicendo fiat probabile, id. Par. praef. 1: ratio, id. Off. 1, 3, 8: conjectura et ratio, id. Div. 2, 6, 16: probabilis et prope vera disputatio, id. de Or. 1, 56, 240: causa, Cic. Verr. 2, 5, 67, § 173: mendacium, Liv. 40, 29: Causae, Tac. A. 6, 14.—
II. Transf., in gen., worthy of approval, pleasing, agreeable, acceptable, commendable, laudable, good, fit (class.).
A. Of persons: C. Licinius probabilis orator: jam vero etiam probatus, Cic. Brut. 76, 263: voce peracutā atque magnā, nec alia re ulla probabilis, id. ib. 68, 241: discipulus, id. de Or. 1, 28, 129: jucundior et probabilior populo orator, id. ib. 2, 36, 153; Nep. Cat. 3, 1.—
B. Of things concr. and abstr.: materia, Cic. Fam. 3, 6, 18: nomen, id. Caec. 25, 71: boves non minus probabiles animis, quam corporibus, Col. 6, 1, 2: aqua maxime probabilis, Plin. 31, 3, 23, § 38: gustus, Col. 3, 2, 24: soli et caeli qualitas, id. ib. 3, 1, 10: rosa nec odore, nec specie probabilis, Plin. 21, 4, 10, § 18: genus orationis, Cic. Part. 6, 19; Liv. 2, 13: mores, Col. 6, 2, 14: vir ingenio sane probabili, Cic. Brut. 48, 180.—Hence, adv.: prŏ-bābĭlĭter.
A. Probably, credibly (class.): rem breviter exponere et probabiliter, Cic. Or. 35, 122: rationem reddere, id. Fin. 3, 17, 58: dicere, id. de Or. 2, 82, 337: multa probabiliter argumentatus, Liv. 33, 28: justius et probabilius accusare, Cic. Inv. 2, 46, 136: defendere, Liv. 42, 48.—
B. Laudably, fitly, well (post-Aug.): consulatum gerere, Vell. 2, 46, 4: eleganter et probabiliter hoc dictum est, Gell. 9, 16, 6: recte et probabiliter dici, id. 1, 16, 9.—Comp.: probabilius Lutatius, Val. Max. 2, 8, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Indo-European*bʰuH-
  7. Proto-Indo-European*probʰHwós
  8. Proto-Italic*proβwos
  9. Proto-Italic*proβos
  10. Latinprobābilis

Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Proto-Italic *proβāō Latin probō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin probābilis From probō + -bilis.

Descendants
  • Catalanprobable
  • Englishprobable
  • Frenchprobable
  • Italianprobabile
  • Portugueseprovável
  • Romanianprobabil
  • Spanishprobable
  • Asturianprobable
  • Galicianprobable
  • Esperantoprobabla

Quick answers

What does probābilis mean in Latin?
probābilis, a adjective, means “likely, credible, probable, plausible; commendable, admirable; justifiable”.
How do you pronounce probābilis?
In classical Latin, [prɔˈbaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈbaː.bi.lis].
Where does probābilis come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Indo-European *bʰuH- → Proto-Indo-European *probʰHwós → Proto-Italic *proβwos → Proto-Italic *proβos → Latin probābilis.