adjectivethird-declension two-termination adjective
probābilis
probābilis (neuter probābile, comparative probābilior, adverb probābiliter)
Classical[prɔˈbaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[proˈbaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationlikely, credible, probable, plausible
- two terminationcommendable, admirable
- two terminationjustifiable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | probābilis | probābilis | probābile |
| genitive | probābilis | probābilis | probābilis |
| dative | probābilī | probābilī | probābilī |
| accusative | probābilem | probābilem | probābile |
| ablative | probābilī | probābilī | probābilī |
| vocative | probābilis | probābilis | probābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | probābilēs | probābilēs | probābilia |
| genitive | probābilium | probābilium | probābilium |
| dative | probābilibus | probābilibus | probābilibus |
| accusative | probābilīs probābilēs | probābilīs probābilēs | probābilia |
| ablative | probābilibus | probābilibus | probābilibus |
| vocative | probābilēs | probābilēs | probābilia |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
prŏbābĭlis, e, adj. id..
I. Lit., that may be assumed, believed, or proved; likely, credible, probable (class.):
probabile est id, quod fere fieri solet, aut quod in opinione positum est, aut quod habet in se ad haec quandam similitudinem, sive id falsum est, sive verum, Cic. Inv. 1, 29, 46: quae probabilia videantur, id. Fin. 5, 26, 76: est enim in his rebus aliquid probabile, id. ib. 3, 17, 58; id. Ac. 2, 11, 33; 2, 63, 154: nihil est tam incredibile, quod non dicendo fiat probabile, id. Par. praef. 1: ratio, id. Off. 1, 3, 8: conjectura et ratio, id. Div. 2, 6, 16: probabilis et prope vera disputatio, id. de Or. 1, 56, 240: causa, Cic. Verr. 2, 5, 67, § 173: mendacium, Liv. 40, 29: Causae, Tac. A. 6, 14.—II. Transf., in gen., worthy of approval, pleasing, agreeable, acceptable, commendable, laudable, good, fit (class.).
A. Of persons:
C. Licinius probabilis orator: jam vero etiam probatus, Cic. Brut. 76, 263: voce peracutā atque magnā, nec alia re ulla probabilis, id. ib. 68, 241: discipulus, id. de Or. 1, 28, 129: jucundior et probabilior populo orator, id. ib. 2, 36, 153; Nep. Cat. 3, 1.—B. Of things concr. and abstr.:
materia, Cic. Fam. 3, 6, 18: nomen, id. Caec. 25, 71: boves non minus probabiles animis, quam corporibus, Col. 6, 1, 2: aqua maxime probabilis, Plin. 31, 3, 23, § 38: gustus, Col. 3, 2, 24: soli et caeli qualitas, id. ib. 3, 1, 10: rosa nec odore, nec specie probabilis, Plin. 21, 4, 10, § 18: genus orationis, Cic. Part. 6, 19; Liv. 2, 13: mores, Col. 6, 2, 14: vir ingenio sane probabili, Cic. Brut. 48, 180.—Hence, adv.: prŏ-bābĭlĭter. A. Probably, credibly (class.):
rem breviter exponere et probabiliter, Cic. Or. 35, 122: rationem reddere, id. Fin. 3, 17, 58: dicere, id. de Or. 2, 82, 337: multa probabiliter argumentatus, Liv. 33, 28: justius et probabilius accusare, Cic. Inv. 2, 46, 136: defendere, Liv. 42, 48.—B. Laudably, fitly, well (post-Aug.):
consulatum gerere, Vell. 2, 46, 4: eleganter et probabiliter hoc dictum est, Gell. 9, 16, 6: recte et probabiliter dici, id. 1, 16, 9.—Comp.: probabilius Lutatius, Val. Max. 2, 8, 2.Origins
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*per-der.?
- Proto-Indo-European*pér
- Proto-Indo-European*pró
- Proto-Indo-European*pro-
- Proto-Indo-European*bʰuH-
- Proto-Indo-European*probʰHwós
- Proto-Italic*proβwos
- Proto-Italic*proβos
- Latinprobābilis
Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Proto-Italic *proβāō Latin probō Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin probābilis From probō + -bilis.
Descendants
- Catalanprobable
- Englishprobable
- Frenchprobable
- Italianprobabile
- Portugueseprovável
- Romanianprobabil
- Spanishprobable
- Asturianprobable
- Galicianprobable
- Esperantoprobabla