nounthird declension
prīncipālis pars
prīncipālis pars f (genitive prīncipālis partis)
Classical[priːŋ.kɪˈpaː.lɪs ˈpars]Ecclesiastical[prin̠ʲ.t͡ʃiˈpaː.lis ˈpars]
Meaning
- Late Latineither of the active and passive voices, regarded as the principal parts of the verb
- Late Latineither of the noun and the verb, regarded as the principal partēs ōrātiōnis
Unde rationabiliter hoc nomen est ei a grammaticis inditum, per confirmationem duarum partium orationis principalium.
a. 527, Priscianus Caesariensis, Institutiones Grammaticae, in Augustus Krehlius, editor, Prisciani Caesariensis Grammatici Opera, Volumen primum, cont. De Arte Grammatica libros XVI., Lipsia: Libraria Weidmannia, published 1819, book XI, chapter i, § 5, page 518:ibidem, book XI, chapter ii, § 7, page 519
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | prīncipālis pars | prīncipālēs partēs partēs prīncipālēs |
| genitive | prīncipālis partis partis prīncipālis | prīncipālium partium partium prīncipālium |
| dative | prīncipālī partī partī prīncipālī | prīncipālibus partibus partibus prīncipālibus |
| accusative | prīncipālem partem partem prīncipālem | prīncipālīs partēs prīncipālīs partīs, prīncipālēs partēs, prīncipālēs partīs, partēs prīncipālēs, partēs prīncipālīs, partīs prīncipālēs, partīs prīncipālīs |
| ablative | prīncipālī parte prīncipālī partī, parte prīncipālī, partī prīncipālī | prīncipālibus partibus partibus prīncipālibus |
| vocative | prīncipālis pars | prīncipālēs partēs partēs prīncipālēs |
Origins
Descendants
- Englishprincipal part