LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

prīmōgenitus

prīmōgenitus (feminine prīmōgenita, neuter prīmōgenitum)
Classical[priː.moːˈɡɛ.nɪ.tʊs]Ecclesiastical[pri.moˈd͡ʒɛː.ni.tus]

Meaning

  1. adjectivepost Augustanfirst-born

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeprīmōgenitusprīmōgenitaprīmōgenitum
genitiveprīmōgenitīprīmōgenitaeprīmōgenitī
dativeprīmōgenitōprīmōgenitaeprīmōgenitō
accusativeprīmōgenitumprīmōgenitamprīmōgenitum
ablativeprīmōgenitōprīmōgenitāprīmōgenitō
vocativeprīmōgeniteprīmōgenitaprīmōgenitum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeprīmōgenitīprīmōgenitaeprīmōgenita
genitiveprīmōgenitōrumprīmōgenitārumprīmōgenitōrum
dativeprīmōgenitīsprīmōgenitīsprīmōgenitīs
accusativeprīmōgenitōsprīmōgenitāsprīmōgenita
ablativeprīmōgenitīsprīmōgenitīsprīmōgenitīs
vocativeprīmōgenitīprīmōgenitaeprīmōgenita

prīmōgĕnĭtus, a, um, adj. primusgenitus,
I. first-born (post-Aug. for maximus natu, etc.), Plin. 11, 40, 95, § 234 (al. primis genitis): vitulus, Pall. 1, 39: primogenita omnia deo offerenda, Sulp. Sev. Chron. 1, 18, 8: filius, Lact. 4, 11, 7; 3, 6, 2.—As subst.: prīmōgĕnĭta, ōrum, n., the right of the first-born, birthright, Vulg. Gen. 25, 33; Aug. Conf. 7, 9.

Origins

Compound of prīmus (“first”) + genitus (“begotten”), calqued after the Ancient Greek πρωτότοκος (prōtótokos, “first-born”).

Descendants
  • Catalanprimogènit
  • Englishprimogenit
  • Englishprimogenitary
  • Italianprimogenito
  • Portugueseprimogênito
  • Spanishprimogénito
  • Galicianprimoxénito
  • Middle Frenchprimogenit

Quick answers

What does prīmōgenitus mean in Latin?
prīmōgenitus, a adjective, means “first-born”.
How do you pronounce prīmōgenitus?
In classical Latin, [priː.moːˈɡɛ.nɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [pri.moˈd͡ʒɛː.ni.tus].